سوره یس — آیه 82

معانی کلمات:

• أمرُهُ: کار و فرمان او (خداوند متعال).
• أراد: اراده کرد، خواست.
• کُن: باش، موجود شو.
• فیکون: پس بیدرنگ موجود میشود.

تفسیر آیه:

کار و فرمان خداوند متعال اینگونه است که چون اراده کند چیزی را بیافریند یا پدید آورد، کافی است به آن بگوید: «باش»؛ پس بیدرنگ موجود میشود و تحقق مییابد. این بیانگر قدرت بیپایان و نهایت سرعت در آفرینش الهی است؛ بهگونهای که هیچ فاصلهای میان اراده خدا و پیدایش موجودات نیست. از جمله این امور، زنده کردن مردگان، میراندن زندگان، برانگیختن انسانها در روز قیامت و آفرینش هر چیزی است که خدا بخواهد. هیچ مانعی نمیتواند در برابر اراده او بایستد و هیچ سختی و مشقتی برای او در آفرینش یا نابودی چیزی وجود ندارد؛ چرا که او بر همه چیز تواناست و امر او نافذ و بیواسطه است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه ایمان به قدرت مطلق خداوند را در دل انسان تقویت میکند و او را به یاد میآورد که هیچ کاری برای خدا دشوار نیست؛ پس نباید از قدرت او در آفرینش و رزق و تدبیر امور ناامید شد.
• باور به آسانیِ آفرینش و بعث دوباره، دل انسان را از ترس مرگ و نابودی میرهاند و او را به امید رحمت و لقای پروردگار زنده نگه میدارد.
• انسان میآموزد که در زندگی خود نیز با توکل بر خدا و اعتماد به اراده او، از سستی و ناامیدی بپرهیزد و بداند که اگر خدا چیزی را بخواهد، هیچ قدرتی نمیتواند مانع تحقق آن شود.
• این آیه نشان میدهد که رابطه خدا با جهان هستی، رابطهای ساده و بلاواسطه است؛ پس بنده نیز باید در دعا و نیاز خود، با اخلاص و یقین، تنها به درگاه او رو کند و بداند که اجابت دعا برای خداوند به همین آسانی است.