Surja Es-Saffat — Ajet 111

Kuptimet e fjalëve:

• "İnnehu": Vërtet ai (Ibrahimi a.s.).
• "Min ibadina": Nga robërit Tanë.
• "El-mu'minin": Besimtarët e sinqertë, që e kanë vërtetuar besimin me vepra.

Tefsiri i Ajetit:

Kjo fjali hyjnore vjen si përfundim i lavdërimeve që iu bënë profetit Ibrahim a.s. për bindjen dhe durimin e tij të jashtëzakonshëm, kur ai iu nënshtrua urdhrit të Zotit për ta flijuar djalin e tij Ismailin. Allahu i Lartësuar e përshkruan atë si një rob të Tij besimtar, që e plotësoi robërinë ndaj Zotit me të gjitha kushtet e saj: me bindje të plotë, me sinqeritet në qëllim, me durim në sprova dhe me dorëzim të plotë para urdhrave të Allahut. Ky përshkrim nënkupton se besimi i tij nuk ishte vetëm në fjalë, por ishte besim që u shndërrua në vepra konkrete dhe sakrifica të mëdha. Ai e dëshmoi besimin e tij me veprimin më të madh të mundshëm – gatishmërinë për të flijuar atë që i ishte më i dashur në këtë botë për hir të Zotit të tij. Ky lavdërim nga ana e Allahut është nderi më i madh që mund të arrijë një rob, sepse Allahu e ka cilësuar atë si besimtar të vërtetë, duke e bërë atë shembull për të gjithë besimtarët pas tij.

Përfitimet nga Ajeti:

• Vlera e vërtetë e njeriut tek Allahu nuk matet me pasurinë, pozitën apo prejardhjen, por me besimin e sinqertë dhe robërinë e vërtetë ndaj Zotit.
• Besimi i vërtetë nuk është vetëm deklarim me gjuhë, por është bindje në zemër dhe veprim me gjymtyrë, që dëshmohet me sakrifica dhe durim.
• Lavdërimi i Allahut për robin e Tij është nderi më i lartë që mund të arrihet, prandaj besimtari duhet të përpiqet që ta meritojë këtë lavdërim me veprat e tij.
• Durimi në sprova dhe bindja ndaj urdhrave të Allahut, edhe kur ato bien ndesh me dëshirat personale, është rruga që të çon te kënaqësia e Allahut dhe lavdërimi i Tij.
• Ky ajet na mëson se robëria e vërtetë ndaj Allahut kërkon gatishmëri për sakrificë, dhe se Allahu i shpërblen robërit e Tij besnikë me lavdërim në këtë botë dhe me shpërblim të madh në botën tjetër.