Ас-Саффат сүрәсе — Аять 111

Сүзләрнең мәгънәләре:

• إِنَّهُ — ул (Ибраһим галәйһиссәләм).
• مِنْ عِبَادِنَا — Безнең колларыбыздан.
• الْمُؤْمِنِينَ — иман китергәннәр, ышанучылар.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Үзенең якын дусты Ибраһим галәйһиссәләмне мактап, аның югары дәрәҗәсен белдерә. Ибраһим пәйгамбәр — Аллаһының ихлас колларыннан, чын иман ияләреннән берсе. Ул бөтен гомерен Аллаһыга гыйбадәт кылуга, Аның әмерләрен үтәүгә һәм кешеләрне туры юлга өндәүгә багышлаган. Аның иманы шулкадәр көчле иде ки, ул ут эченә керергә дә риза булды, улын корбан итәргә әзер иде, чөнки ул Аллаһының бөеклегенә һәм хикмәтенә нык ышанган иде. "Мөэмин" дигән сыйфат аның бөтен эш-гамәлләрендә — сүзендә, эшендә, ниятендә чын күңелдән булуын күрсәтә. Ул иманны сүз белән генә түгел, ә гамәлдә дә раслады, Аллаһыга буйсынуның бөтен таләпләрен үтәде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Чын иман — ул сүздә генә түгел, ә гамәлдә, эштә, тормышта күренә. Ибраһим галәйһиссәләм кебек булырга тырышырга кирәк.
• Аллаһы Тәгалә Үзенең ихлас колларын мәдхияли, аларны югары дәрәҗәгә күтәрә. Бу — безнең өчен зур өмет: әгәр без дә ихлас булсак, Аллаһы безне дә яратыр.
• Ибраһим галәйһиссәләмнең иманы безгә үрнәк: ул авыр сынауларда да иманыннан тайпылмады, Аллаһыга тәвәккәл итте. Без дә тормыш авырлыкларында сабыр итәргә һәм Аллаһыга ышанырга тиешбез.
• Бу аять мөселманнарга үз иманнарын ныгытырга, Аллаһыга гыйбадәттә ихлас булырга өнди.