سورت صافات — آیت 112

د کلمو معناګانې:

• بَشَّرْنَاهُ: مونږ هغه ته زېرى ورکړ.
• بِإِسْحَاقَ: د اسحاق (علیه السلام) په زوی والي سره.
• نَبِيًّا: په داسې حال کې چې نبي به وي.
• مِنَ الصَّالِحِينَ: د نېکو او صالحو بنده ګانو له ډلې څخه.

د آیت تفسیر:

دا آیت د حضرت ابراهیم (علیه السلام) د قربانۍ له پیښې وروسته راغلی دی. کله چې حضرت ابراهیم (علیه السلام) د خپل زوی اسماعیل (علیه السلام) د ذبح کولو امر ومنلو او په دې کار یې صبر او رضا وښوده، نو الله تعالی هغه ته د بل زوی زېرى ورکړ چې هغه اسحاق (علیه السلام) و. دا زېرى یوازې د زوی د پیدایښت زېرى نه و، بلکې له دې سره یې دا هم وویل چې هغه به نبي وي او د صالحانو له ډلې څخه به وي. دا د الله تعالی له لوري د ابراهیم (علیه السلام) د صبر او اطاعت لوی بدل و، چې هغه ته یې داسې زوی ورکړ چې نه یوازې د نسلونو تسلسل به وي، بلکې د نبوت او رسالت سلسله به هم له هغه څخه دوام ومومي. دا ښیي چې الله تعالی خپلو بنده ګانو ته د هغوی د صبر او قربانۍ په بدل کې له تصوره ډېر غوره انعامونه ورکوي.

فايدې او سبقونه:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې الله تعالی د خپلو بنده ګانو د صبر او اطاعت قدر کوي او هغوی ته یې د دوی د نیکو اعمالو په بدل کې له تصوره ډېر غوره انعامونه ورکوي.
• کله چې یو مسلمان د الله تعالی په امر راضي وي او په صبر سره يې اطاعت کوي، نو الله تعالی هغه ته داسې برکتونه ورکوي چې هغه یې فکر هم نه شي کولای.
• دا آیت دا هم ښیي چې نبوت او رسالت یو لوی فضل دی چې الله تعالی یې خپلو خوښو بنده ګانو ته ورکوي، او دا چې نېکي او صالحیت د الله تعالی د رحمت د جلبولو سبب ګرځي.
• مونږ باید له حضرت ابراهیم (علیه السلام) څخه دا سبق واخلو چې په سختو ازموینو کې باید صبر او رضا ولرو، ځکه چې د صبر پایله تل خوشحالي او برکت وي.