Surja Es-Saffat — Ajet 39

Kuptimet e fjalëve:

• تُجْزَوْنَ: shpërbleheni, paguheni.
• إِلَّا: përveç, vetëm.
• مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ: atë që keni punuar (veprat tuaja).

Tefsiri i ajetit:

O ju që nuk besuat dhe u bëtë idhujtarë! Ju nuk do të shpërbleheni në Ditën e Gjykimit me asgjë tjetër përveç asaj që keni punuar vetë në jetën e dynjasë. Nëse keni bërë mirë, do të shpërbleheni me mirësi, por nëse keni bërë keq – si mosbesimi në Allahun, adhurimi i idhujve dhe kryerja e mëkateve – atëherë dënimi juaj do të jetë pikërisht për ato vepra. Ky ajet vjen pas përshkrimit të vuajtjeve të idhujtarëve në zjarr, duke u bërë të qartë se vuajtja e tyre nuk është padrejtësi nga Allahu, por rezultat i drejtë i veprave të tyre në dynja. Allahu nuk i dënon robërit e Tij pa shkak, por secili merr atë që ka merituar me veprat e veta.

Përfitimet nga ajeti:

1. Drejtësia absolute e Allahut: Ky ajet na mëson se Allahu është i drejtë në gjykimin e Tij – Ai nuk i dënon njerëzit pa arsye, por secili merr shpërblimin e veprave të veta. Kjo na mbush me siguri se në Ditën e Gjykimit nuk do të ketë asnjë padrejtësi.
2. Përgjegjësia personale: Njeriu është përgjegjës për veprat e veta – nuk mund të fajësojë askënd tjetër për fatin e tij. Kjo na nxit të mendojmë mirë para se të veprojmë.
3. Shpresa për besimtarët: Nëse veprat tona janë të mira, shpërblimi do të jetë i mirë. Kjo na inkurajon që të bëjmë vepra të mira dhe të largohemi nga mëkatet, sepse çdo gjë do të kthehet tek ne.
4. Paralajmërim për mëkatarët: Ata që bëjnë keq nuk duhet të mashtrohen nga vonesa e dënimit – çdo vepër do të llogaritet dhe do të shpërblehet në Ditën e Gjykimit.
5. Urtësia e krijimit: Ky ajet na kujton se jeta e dynjasë është vendi i provës dhe i punës, ndërsa ahireti është vendi i shpërblimit dhe llogarisë – kështu që le të përgatitemi me vepra të mira për atë ditë të madhe.