صافات سۈرىسى — ئايەت 39

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا قىيامەت كۈنىدىكى جازا-مۇكاپاتنىڭ ئادالەتلىك ئاساسىنى بايان قىلىدۇ.

ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

• تُجْزَوْنَ (تۇجْزەۋنە): "جازالىنىسىلەر، مۇكاپاتلىنىسىلەر" دېگەن مەنىدە. بۇ يەردە ئىنسانلارنىڭ قىلغان ئەمەللىرىگە قاراپ جازا ياكى مۇكاپات ئېلىشى كۆزدە تۇتۇلىدۇ.
• تَعْمَلُونَ (تەئمەلۇنە): "قىلىۋاتقان ئەمەللىرىڭلار" دېگەن مەنىدە. يەنى دۇنيادا قىلغان ياخشى-يامان ئىشلار.

ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى ئىنسانلار! قىيامەت كۈنى سىلەرگە بېرىلىدىغان جازا ياكى مۇكاپات پەقەت دۇنيادا قىلغان ئەمەللىرىڭلارغا قاراپ بولىدۇ. ھېچكىمگە زۇلۇم قىلىنمايدۇ، ھەر كىم ئۆز قىلمىشىنىڭ ھەققىنى ئالىدۇ. ئەگەر شىرك قىلغان، كۇفرىلىق قىلغان ۋە گۇناھ-مەئسىيەت قىلغان بولساڭلار، ئۇنىڭ جازاسىنى تارتىسىلەر. ئەگەر ئىمان ئېيتىپ، ياخشى ئەمەللەرنى قىلغان بولساڭلار، ئۇنىڭ مۇكاپاتىنى ئالىسىلەر.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، دۇنيا ھاياتى ئۆتۈپ كېتىدىغان بىر سىناق مەيدانىدۇر. ھەر بىر ئەمەلىمىز خاتىرىلىنىدۇ ۋە قىيامەت كۈنى بىزگە قايتۇرۇلىدۇ. شۇڭا، ئەقىللىق ئىنسان ھەر ۋاقىت ياخشى ئەمەل قىلىشقا تىرىشىشى، شىرك ۋە گۇناھلاردىن ساقلىنىشى كېرەك. ئاللاھ تائالا ھېچكىمگە زۇلۇم قىلمايدۇ، بەلكى ھەر كىمنىڭ ئەمەلىگە قاراپ ئادالەت بىلەن ھۆكۈم قىلىدۇ.

ئاللاھ بىزنى ئىمان-ئىخلاس بىلەن ياخشى ئەمەللەرنى قىلىدىغان، قىيامەت كۈنىدە ئۇنىڭ رازىلىقىغا ئېرىشىدىغان بەندىلىرىدىن قىلسۇن!