Surat As-Saffat — Ayat 50

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَأَقْبَلَ : banjur padha madhep marang
• بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ : sapérangané marang sapérangan liyané
• يَتَسَاءَلُونَ : padha takon-tinakon

1. Tafsiré ayat:

Ing ayat iki, Allah nyritakaké kahanané para ahli swarga. Sawisé padha mlebu swarga lan ngrasakaké nikmat kang ora ana tandhingané, para ahli swarga padha madhep marang kanca-kancané lan takon-tinakon bab kahanané nalika isih ana ing donya. Padha ngéling-éling apa kang biyèn dialami nalika urip ing donya, kayata susah, rekasa, lan ujian kang kudu dilakoni, banjur dibandhingaké karo kabungahan lan kanikmatan kang saiki padha dirasakaké ing swarga. Iki minangka tandha saka rasa seneng lan akrabé para ahli swarga, amarga padha bisa ngobrol lan crita-crita bab pengalamané dhéwé-dhéwé. Ana kang crita bab kepriyé anggoné bisa slamet saka geni neraka, ana uga kang nyritakaké bab pangapurané Allah marang dosa-dosané. Kabeh iku dadi tambahing rasa syukur lan bungah ing atiné para ahli swarga.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangaké yèn ing swarga para ahli swarga bakal padha ketemu lan bisa ngobrol karo kanca-kancané kanthi rasa seneng lan tentrem, ora ana rasa sengit utawa misuh.
• Dadi pangéling kanggo kita kabèh yèn urip ing donya iki mung sedhéla, mula kudu sabar lan tabah nalika ngadhepi rekasa, amarga ing akiré bakal ana ganjaran kang gedhé ing swarga.
• Ayat iki uga nduduhaké yèn swarga iku panggonan kang kebak kanikmatan, ora mung fisik nanging uga ati lan pikiran, amarga bisa ngrasakaké rasa akrab lan tentrem karo wong-wong kang padha iman.
• Iki nuwuhaké rasa kepéngin lan semangat kanggo nglakoni kabecikan, supaya bisa mlebu swarga lan ngrasakaké kabungahan kang kaya mangkono.
• Kabèh iku ndadèkaké kita luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an wis nyritakaké bab swarga kanthi cara kang gampang dimangerteni lan nyenengaké ati.