Ас-Саффат сүрәсе — Аять 50

Сүзләрнең мәгънәләре:

«فَأَقْبَلَ» — бер-берсенә юнәлделәр, йөз белән борылдылар. «بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ» — берсе икенчесенә. «يَتَسَاءَلُونَ» — бер-берсеннән сорашалар, хәлләрне белешәләр.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә җәннәт әһелләренең бер-берсе белән әңгәмә коруларын, бер-берсенә йөз белән борылып, үзара сорашуларын хәбәр итә. Алар дөньядагы үткән тормышлары, анда кичергән авырлыклар һәм сынаулар, Аллаһының аларга күрсәткән рәхмәте һәм җәннәттә биргән нигъмәтләре турында сөйләшәләр. Бу — аларның шатлыкларының һәм куанычларының камиллеге, бер-берсе белән ихлас дуслык һәм мәхәббәт эчендә яшәүләре өчен. Җәннәт әһелләре монда бер-берсеннән сорашып, үткән дөньядагы хәлләрен искә алалар һәм Аллаһының үзләренә кылган рәхмәтен зур шатлык белән сөйлиләр. Бу аять аларның куркудан һәм кайгыдан тулысынча азат булуларын, тик тынычлык һәм шатлык эчендә яшәүләрен күрсәтә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Җәннәттәге тормыш — тик шатлык, тынычлык һәм куаныч урыны; анда бернинди кайгы-хәсрәт юк.
2. Җәннәт әһелләренең үзара мөнәсәбәтләре мәхәббәт, ихтирам һәм дуслыкка нигезләнгән.
3. Мөэминнәргә дөньяда бер-берсе белән яхшы мөнәсәбәттә булырга, ихлас дуслыкны сакларга өндәү бар, чөнки җәннәттәге сөйләшүләр дә шушы дуслыкның дәвамы булачак.
4. Аллаһының рәхмәтен һәм нигъмәтләрен искә алу — мөэминнең күңеленә шатлык өсти торган гамәл.