Ас-Саффат сүрәсе — Аять 51

Сүзләрнең мәгънәләре:

• قَائِلٌ — әйтүче, сөйләүче.
• قَرِينٌ — иптәш, юлдаш, бергә йөрүче дус.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә җәннәт әһелләренең хәлен сөйли. Җәннәткә кергән мөэминнәр, үзләренең нигъмәтләрен күреп, шатланып сөйләшәләр. Шул вакытта аларның берсе — дөньяда яшәгән мөэмин — сүз башлап әйтә: "Минем дөньяда бер иптәшем бар иде", дип. Бу иптәш аның белән бергә йөрүче, сүздәш дусты иде. Ләкин ул иптәш әҗәлдән соң терелүне, кыямәт көнен инкяр итүче кеше иде. Ул мөэминнең ышануына шик кертәргә тырыша иде. Ә хәзер, җәннәттә булган мөэмин, үзенең элекке дустының хәлен искә төшереп, аның белән булган сүзләрен һәм аның хәзерге хәлен җәннәт әһелләренә сөйләргә тели. Бу — аның үткән тормышындагы иң мөһим вакыйгаларның берсе иде, чөнки ул дус аны туры юлдан яздырырга тырышкан иде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Дөньяда дуслар сайлау — бик мөһим эш. Яман дус кешене иманнан чыгарырга, туры юлдан яздырырга тырыша ала.
2. Мөэмин кеше үзенең иманын саклар өчен, яман иптәшләрдән ераклашырга тиеш.
3. Җәннәттә мөэминнәр бер-берсе белән сөйләшәчәкләр, үткән тормышларын искә алачаклар һәм Аллаһының үзләренә күрсәткән рәхмәтенә шөкер итәчәкләр.
4. Бу аять мөэминнәргә үз дусларын акыл белән сайларга өнди — чөнки ахирәттәге уңыш яки бәхетсезлек күп очракта дөньядагы дусларга бәйле.