Sura As-Saffat — Werset 78

Znaczenie słów:

• "Wa taraknā" — pozostawiliśmy, zachowaliśmy.
• "ʿAlayhi" — dla niego (dla proroka Noego, pokój z nim).
• "Fī al-ākhirīn" — wśród późniejszych pokoleń, wśród tych, którzy przyszli po nim.

Tafsir (wyjaśnienie) tej szlachetnej ajetu:

Bóg Wszechmogący — po tym, jak wspomniał o swoim proroku Noem (pokój z nim) i o tym, jak ocalił go wraz z wiernymi z potopu — oznajmia, że pozostawił dla niego wśród późniejszych narodów i pokoleń piękną pamięć, wspaniałą wzmiankę i dobre pochwały. Oznacza to, że ludzie, którzy przyszli po nim, wspominają go z szacunkiem i uznaniem, a jego imię pozostaje na językach wiernych aż do Dnia Sądu. Jest to zaszczyt i wyróżnienie od Boga dla Jego wybranych proroków, że ich imiona i czyny pozostają wśród ludzi jako wzór do naśladowania i jako znak Bożej łaski. Ten werset odnosi się do pochwały, jaką Bóg pozostawił Noemu (pokój z nim) wśród wszystkich późniejszych społeczności — aż do naszych czasów, gdzie jest on wymieniany jako jeden z wielkich posłańców Bożych (ulū al-ʿazm).

Korzyści płynące z tej ajetu:

1. Nagroda za dobre czyny trwa po śmierci — Bóg pozostawia po swoich prawych sługach dobrą sławę, która jest dla nich jak życie wieczne w pamięci ludzi. To zachęca nas do czynienia dobra, które przetrwa po nas.
2. Wielkość proroków i ich wysoka pozycja u Boga — Bóg sam zatroszczył się o to, aby ich imiona były wypowiadane z szacunkiem przez wszystkie pokolenia, co pokazuje, jak wielką czcią darzy swoich wysłanników.
3. Zachęta do naśladowania proroków — skoro Bóg pozostawił po Noem (pokój z nim) dobrą pamięć, to każdy z nas powinien dążyć do tego, aby pozostawić po sobie dobre ślady — poprzez wiedzę, dobry charakter, pomoc innym i szerzenie dobra.
4. Pocieszenie dla wierzących — ten werset uczy nas, że nawet jeśli ludzie zapomną o nas za życia lub po śmierci, to Bóg nie zapomina o swoich prawych sługach i potrafi uczynić ich imiona wiecznymi w sposób, który jest dla nich zaszczytem.
5. Prawdziwa chwała nie polega na bogactwie ani władzy, lecz na tym, co Bóg o nas zachowa — najcenniejszym dziedzictwem, jakie możemy pozostawić, jest dobra pamięć i wpływ, jaki wywieramy na innych w duchu wiary i prawości.