Sura As-Saffat — Werset 77

Znaczenie słów:

• ذُرِّيَّتَهُ – jego potomstwo, dzieci i ich następcy.
• الْبَاقِينَ – ci, którzy pozostali, przetrwali.

Tafsir (interpretacja) wersetu:

Po tym, jak Bóg (Allah) ocalił proroka Nuh (Noego) wraz z wierzącymi na statku przed potopem, który zniszczył niewiernych, uczynił jego potomstwo tymi, którzy pozostali na ziemi. Cała ludzkość po potopie wywodzi się od Nuh – jego dzieci i ich potomków. Bóg zniszczył wszystkich, którzy nie uwierzyli, a ocalił tylko Nuh i tych, którzy mu uwierzyli, a następnie sprawił, że to właśnie z jego rodu pochodzą wszystkie kolejne pokolenia ludzi aż do końca świata. W ten sposób Bóg uhonorował Nuh, czyniąc go drugim ojcem ludzkości po Adamie.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ten werset ukazuje, jak Bóg nagradza swoich wiernych sług – nie tylko ratuje ich od zagłady, ale także obdarza ich potomstwem i trwałą pamięcią. Nuh został uhonorowany tym, że jego imię i potomstwo przetrwały, podczas gdy jego wrogowie zniknęli bez śladu.
2. Dowodzi to, że wiara i posłuszeństwo Bogu są przyczyną ocalenia i błogosławieństwa, natomiast niewiara i sprzeciw prowadzą do zguby.
3. Werset ten przypomina, że Bóg ma władzę nad wszystkim – to On decyduje, kto przetrwa, a kto zginie, i nikt nie może zmienić Jego wyroku.
4. Historia Nuh uczy nas cierpliwości i wytrwałości w głoszeniu prawdy, nawet jeśli trwa to bardzo długo i spotyka się z odrzuceniem – ostateczny sukces należy bowiem do wierzących.
5. Podkreśla, że prawdziwa wartość człowieka nie leży w liczbie jego zwolenników, lecz w wierności Bogu – Nuh był sam z garstką wiernych, a jednak to oni zwyciężyli.