سورت ص — آیت 3

د کلمو معناګانې:

• کَمْ: ډېر، ګڼ شمېر.
• قَرْنٍ: پخوانۍ نسلونه او امتونه.
• فَنَادَوْا: چیغې يې کړې او له مرستې يې غوښتنه وکړه.
• لَاتَ: د "ليس" په معنا ده (نه ده).
• مَنَاصٍ: د تېښتې ځای، د خلاصون لاره.

د آيت تفسير:

الله تعالی فرمايي: له دې مشرکانو مخکې موږ ډېر پخواني امتونه هلاک کړل، هغه امتونه چې خپلو پېغمبرانو ته يې دروغجن وويل. کله چې پرې عذاب راغی او هلاکت يې ولید، نو له وېرې يې چیغې کړې او د مرستې غوښتنه يې وکړه، خو هغه وخت د تېښتې او خلاصون وخت نه و. دوی ته نه د توبې موقع وه او نه د عذاب څخه د تېښتې لاره. دا چیغې او استغاثه يې هېڅ ګټه ونه کړه، ځکه چې د الله تعالی عذاب راغلی و او د هغه حکم به حتماً عملي کېده.

فايدې:

1. دا آيت موږ ته د پخوانيو امتونو د عذاب يادونه کوي، تر څو عبرت واخلو او د الله تعالی له نافرمانۍ ځان وساتو.
2. ښيي چې د توبې او خلاصون وخت محدود دی؛ تر هغه مخکې چې عذاب راشي، بايد توبه وباسو او الله ته رجوع وکړو.
3. په دې پوهېږو چې د الله تعالی عذاب راتګ سمدستي دی او کله چې راشي، نو هېڅ څوک يې نشي مخنیوی کولی.
4. دا آيت د الله تعالی رحمت او فضل يادونه کوي چې موږ ته يې د توبې مهلت راکړی دی، نو بايد له دې فرصت څخه ګټه واخلو او د نيکيو په کولو سره خپل آخرت جوړ کړو.