Surja Sad — Ajet 3

Kuptimet e fjalëve:

• Karn (قرن): brez njerëzish, popull i një kohe të caktuar.
• Fenadew (فنادوا): bërtitën e thirrën për ndihmë.
• Lata (ولات): nuk është, s'ka më.
• Hin (حين): kohë, moment.
• Menas (مناص): arratisje, shpëtim, vendstrehim.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar u thotë jobesimtarëve të Mekës: Sa shumë popuj e breza para jush i kemi shkatërruar, sepse mohuan të dërguarit e Zotit të tyre dhe vazhduan në mosbesim e mëkate. Kur u erdhi dënimi Ynë, ata u penduan dhe thirrën për ndihmë, duke kërkuar shpëtim, por ishte tepër vonë. Ata bërtisnin: "O Zot, na fal, na mëshiro!", por nuk ishte më koha e pranimit të pendimit, as koha e arratisjes apo e shpëtimit nga dënimi që i kishte kapluar. Thirrja e tyre ishte e kotë, sepse dënimi i Zotit kur vjen, nuk vonohet dhe nuk kthehet mbrapsht.

Ky ajet është një paralajmërim i fortë për kurejshitët që mohuan Profetin Muhamed (paqja qoftë mbi të), që të mos mashtrohen nga fuqia dhe pasuria e tyre, sepse popujt e mëparshëm ishin më të fortë dhe më të pasur, por kjo nuk i shpëtoi nga dënimi i Allahut kur e meritonin.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mësimi nga historia: Shkatërrimi i popujve të mëparshëm është një mësim i madh për ne, që të mos përsërisim gabimet e tyre dhe t'i bindemi Allahut e të Dërguarit të Tij.
2. Pendimi duhet të jetë në kohë: Pendimi pranohet vetëm para se të vijë dënimi apo para se të dalë shpirti. Prandaj, nxitojmë t'i kthehemi Allahut para se të jetë vonë.
3. Fuqia nuk është garanci shpëtimi: As pasuria, as fuqia, as pozita nuk mund ta shpëtojnë njeriun nga dënimi i Allahut, nëse ai vazhdon në mosbesim dhe mëkate.
4. Mëshira e Allahut është e madhe: Allahu na ka dhënë mundësinë të pendohemi në çdo moment para se të vijë fundi, gjë që tregon mëshirën e Tij të pakufishme ndaj robërve të Tij.
5. Paralajmërim për jobesimtarët: Ky ajet është një paralajmërim i qartë për ata që mohojnë të vërtetën, se fundi i tyre mund të jetë si fundi i popujve të mëparshëm, nëse nuk ndreqen.