سوره ص — آیه 43

معانی کلمات:

• وَهَبْنَا: عطا کردیم، بخشیدیم.
• أَهْلَهُ: خانواده و نزدیکانش (همسر و فرزندان).
• مِثْلَهُم: همانند آنان، به همان تعداد.
• رَحْمَةً: مهربانی و لطفی از جانب ما.
• ذِکْرَىٰ: پند و یادآوری.
• أُولِی الْأَلْبَابِ: صاحبان خرد و عقل‌های سلیم.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از آنکه حضرت ایوب (علیه السلام) در برابر بلاها و سختی‌های فراوان صبر پیشه کرد و با توکل بر پروردگار، دعا و نیایش نمود، دعای او را اجابت فرمود و تمام آنچه را که از دست داده بود، به او بازگرداند. او را از آن رنج و بیماری شفا بخشید و خانواده‌اش را که از او جدا شده بودند، دوباره به او عطا کرد. نه تنها آنان را بازگرداند، بلکه به لطف و کرم خود، به همان تعداد، فرزندان و نوادگان بیشتری نیز به او بخشید تا خوشحالی او کامل شود و نعمت الهی را به تمام معنا بچشد. این بخشش و عطای الهی، هم نشانه‌ی رحمت و مهربانی ویژه‌ی خداوند نسبت به بنده‌ی صبور خود بود و هم پاداشی برای صبر و استقامت او در برابر مصیبت‌ها. همچنین این واقعه، پند و عبرتی است برای تمام صاحبان خرد و اندیشه تا بدانند که عاقبت صبر و شکیبایی، گشایش و فرج است و هیچ سختی و گرفتاری‌ای بدون پایان نیست. خداوند هرگز بندگان صبور خود را فراموش نمی‌کند و پاداش آنان را در دنیا و آخرت بی‌پاسخ نمی‌گذارد.

فواید و پیام‌های آیه:

• صبر در برابر سختی‌ها، کلید گشایش و رسیدن به رحمت الهی است.
• خداوند هرگز بندگان مخلص و صبور خود را در تنگنا رها نمی‌کند و پاداش آنان را کامل می‌دهد.
• رحمت خداوند فراتر از تصور ماست؛ او می‌تواند پس از سختی، چنان نعمتی دهد که جبران تمام گذشته باشد.
• داستان حضرت ایوب (علیه السلام) برای صاحبان خرد، درس بزرگی است که ایمان و توکل به خداوند، آرامش‌بخش دل‌ها در سخت‌ترین لحظات است.
• نگاه عبرت‌آموز به سرگذشت پیامبران، ایمان انسان را تقویت می‌کند و او را به صبر و امیدواری به فضل الهی ترغیب می‌نماید.