سوره ص — آیه 42

معانی کلمات:

• ارْکُضْ: با پایت به زمین بکوب.
• مُغْتَسَلٌ: محل شستوشو و غسل.
• شَرَابٌ: نوشیدنی.

تفسیر آیه:

در این آیه، خداوند متعال به ایوبِ پیامبر (علیهالسلام) فرمان میدهد که با پاي خود به زمین بکوبد. او نیز چنین کرد و چشمهای از آب سرد و گوارا از زمین جوشید. به او گفته شد: این آبی است هم برای شستوشو و هم برای نوشیدن. او از آن نوشید و غسل کرد و به این وسیله، بیماری و رنجی که سالها با آن دستوپنجه نرم میکرد، از او برطرف شد و سلامتی و تندرستی به او بازگشت. این آب، هم مایهی پاکیزگی و هم مایهی بهبودی و شفای او گردید.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که سختیها و بلاها، پایانپذیر هستند و پس از صبر و استقامت، گشایش و آسایش فرا میرسد. همانگونه که ایوب (علیهالسلام) پس از سالها صبر، با یک فرمان الهی شفا یافت.
• توکل بر خدا و اطاعت از فرمان او، کلید گشایش مشکلات است. ایوب (علیهالسلام) بدون هیچ چونوچرایی فرمان خدا را اجرا کرد و نتیجهی آن، شفای کامل او بود.
• در دلِ هر سختی، رحمت و لطف الهی نهفته است. آب سردی که از زمین جوشید، هم مایهی پاکیزگی ظاهری و هم مایهی شفای باطنی بود، و این یادآور آن است که خداوند برای هر دردی، درمانی قرار داده است.
• این داستان به ما میآموزد که در برابر بلاها و بیماریها، ضمن استفاده از اسباب و وسایل طبیعی (مانند آب و درمان)، باید به خداوند توکل کنیم و از او یاری بطلبیم، چرا که شفای حقیقی تنها از جانب اوست.