Surja Sad — Ajet 45

Kuptimet e fjalëve:

• Ejdí (الأَيْدِي): Fuqi dhe forcë në adhurim dhe vepra të mira.
• Ebsár (الأَبْصَار): Shikim të mprehtë shpirtëror dhe mendje të ndritur për të dalluar të vërtetën në fe.

Tefsiri i ajetit:

O Muhamed, përkujtoji njerëzve robërit dhe pejgamberët Tanë: Ibrahimin, Is'hakun dhe Jakubin. Ata ishin njerëz me forcë të madhe në adhurimin ndaj Allahut dhe me vendosmëri në kryerjen e detyrave, dhe kishin sy që shihnin me mençuri të thellë në fenë e Allahut, duke dalluar të vërtetën nga e kota. Ata iu përkushtuan tërësisht bindjes ndaj Zotit dhe kërkuan kënaqësinë e Tij me sinqeritet të plotë. Allahu i përmendi ata me lavdërim, sepse ata ishin shembull i përsosur i forcës fizike dhe shpirtërore në rrugën e Tij.

Përfitimet nga ajeti:

• Lavdërimi i Allahut për robërit e Tij të sinqertë është nderi më i madh që mund të arrijë një njeri, prandaj duhet të përpiqemi të jemi prej atyre që Allahu i përmend me mirësi.
• Fuqia e vërtetë nuk është vetëm forca fizike, por forca në adhurim dhe qëndrueshmëria në të vërtetën, ndërsa shikimi i vërtetë është mendja që kupton fenë dhe vepron sipas saj.
• Të kujtuarit e pejgamberëve dhe historive të tyre na mëson durimin dhe vendosmërinë në rrugën e Allahut, edhe kur hasim vështirësi.
• Ky ajet na nxit të kombinojmë forcën fizike me diturinë dhe mençurinë, sepse të dyja janë të nevojshme për një besimtar që dëshiron sukses në këtë botë dhe në botën tjetër.