سورت ص — آیت 49

د کلمو معناګانې:

• ذِکْرٌ: د یادونې، ویاړ او ښه ثنا معنا لري.
• لِلْمُتَّقِينَ: د هغو کسانو لپاره چې د الله له امرونو پیروي کوي او له نواهي څخه ځان ساتي.
• حُسْنَ مَآبٍ: ښه ورګرځېدنه او ښه پایله، چې په آخرت کې جنت ته ورستنېدل دي.

تفسیر:

دا چې په دې سورت کې د پخوانیو پیغمبرانو او نیکو بندګانو یادونه شوې ده، دا د دوی لپاره لوی ویاړ او ښه ثنا ده چې په قرآن کې ذکر شوي دي. او بېشکه د هغو کسانو لپاره چې له الله څخه وېرېږي، د هغه امرونه په ښه توګه ادا کوي او له نواهي څخه ځان ساتي، په آخرت کې ډېره ښه ورګرځېدنه او ښه پایله ده. دوی به داسې جنتونو ته داخل شي چې دروازې به یې د دوی لپاره پرانیستل شوې وي، په ښو ځایونو کې به تکیه کوي، د میوو او څښاکونو څخه به هغه څه غواړي چې د دوی زړونه یې خوښوي او سترګې یې ترې خوند اخلي. دا د هغو کسانو لپاره چې تقوا غوره کوي، ډاډمنه ژمنه ده.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته تسلیت او ډاډ ورکوي چې د دوی نیک عملونه به ضایع نه شي، بلکې الله تعالی به دوی ته ښه بدله ورکړي.
• تقوا او د الله اطاعت د آخرت د ښه پایلې لپاره تر ټولو مهم لامل دی، او دا د مسلمانانو لپاره لوی هڅوونکی دی چې په نیکو اعمالو ولاړ وي.
• په قرآن کې د نیکو بندګانو یادونه د دوی لپاره ویاړ او د نورو لپاره لارښوونه ده، چې دوی هم د همداسې خلکو په څېر عمل وکړي.