Сад сүресі — Аят 49

1. Сөздердің мағынасы:

• ذِكْرٌ (зикр): ұлықтау, мадақтау, абырой-атақ.
• لِلْمُتَّقِينَ (лил-муттақин): тақуаларға, яғни Аллаһтың бұйрықтарын орындап, тыйымдарынан сақтанғандарға.
• حُسْنَ مَآبٍ (хусна мааб): ең әдемі қайтатын орын, көркем мекен.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Аллаһ Тағала алдыңғы аяттарда баяндалған пайғамбарлардың тарихына қатысты: «Бұл — бір зікір» дейді. Яғни осы оқылып жатқан уахи, осы Құран — пайғамбарларды жақсылықпен еске алу, оларды мадақтау және адамзатқа үлгі-өнеге. Бұл Құранның өзі үлкен абырой мен атақ, әрі адамдар үшін ғибрат пен ұлықтау.

Содан кейін Аллаһ Тағала тақуаларға қатысты үлкен сүйінші береді: «Шынында, тақуалар үшін ең көркем қайтатын орын бар». Яғни Аллаһтың әмірлерін орындап, тыйымдарынан сақтанған, тақуалық жолын ұстанған адамдар үшін ақыретте ең әдемі мекен — жәннат дайындалған. Бұл — олардың дүниедегі тақуалығының арқасында Аллаһтың берген үлкен сыйы. Ол жерде олар мәңгілік қалып, түрлі нығметтерге кенеледі.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Құран — тек қана бір кітап емес, ол адамзат үшін үлкен абырой, атақ және ар-намыс. Оны оқып, үйрену — адамның өзін ұлықтайтын іс.
• Тақуалық — жәннатқа жеткізетін ең басты жол. Аллаһтан қорқып, Оған бойсұнған адамның ақыреттегі орны ең көркем болады.
• Аллаһ Тағала тақуаларға берілетін сыйды өзі «көркем мекен» деп атап, оны үлкен сүйінші ретінде жеткізді. Бұл — әрбір мұсылманды жақсылыққа құлшындыратын, жүрегін жылытатын үміт.
• Аят адамды дүние өміріне ғана байланып қалмай, ақыретті ойлауға, сол үшін дайындық жасауға шақырады.
• Құрандағы пайғамбарлардың тарихы — біз үшін ғибрат пен өнеге. Олардың өмірін білу арқылы біз де тақуалық жолында берік болуға тырысамыз.