Surat Sad — Ayat 65

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• مُنذِرٌ (mundzirun): wong sing menehi pepeling utawa ngelingake babagan bebaya sing bakal teka, yaiku siksa saka Allah.
• الْوَاحِدُ (al-wāḥid): Sing Maha Tunggal, ora ana liya sing padha karo Panjenengane, ora ana sekutu lan ora ana tandhingane.
• الْقَهَّارُ (al-qahhār): Sing Maha Ngalahake lan Nguwasani kabeh perkara, kabeh makhluk tunduk lan ora bisa mlayu saka kuwasa-Ne.

2) Tegese ayat iki:

Dhawuhe Allah marang Kanjeng Nabi Muhammad ﷺ: "Sira ngomonga marang wong-wong kafir saka kaumira, yen sejatine aku iki mung wong sing menehi pepeling marang kowe kabeh, yaiku ngelingake babagan siksa Allah sing bakal tumiba marang kowe amarga saka kafir lan anggonmu ngapusi para rasul." Lan ora ana pangeran sing kudu disembah lan dipuja kajaba mung Allah, Sing Maha Tunggal ing dzat, asma, sifat, lan kabeh tumindak-Ne. Panjenengane ora ana sekutune lan ora ana sing madhani. Panjenengane uga Sing Maha Ngalahake marang samubarang, kabeh makhluk iki tunduk lan pasrah marang kuwasa lan kersane. Ora ana siji-sijia makhluk sing bisa uwal saka panguwasane Allah.

Dadi, ayat iki negesake yen tugas Kanjeng Nabi iku mung ngelingake, dudu meksa utawa ngatur imane wong. Sing bisa menehi petunjuk lan mbukak ati iku mung Allah. Lan ayat iki uga negesake babagan tauhid, yaiku yen mung Allah siji-sijine sing pantes disembah, ora ana liya. Panjenengane Maha Kuwasa lan Maha Ngalahake marang kabeh perkara.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Ayat iki mulangake marang kita yen tugas dakwah iku mung ngelingake kanthi cara sing apik, dudu meksa utawa nglarani. Sing bisa mbukak ati manungsa iku mung Allah.
• Ayat iki ngelingake yen kabeh manungsa iku butuh pepeling, supaya ora kesasar lan ora nglalekake marang Allah.
• Ayat iki negesake babagan tauhid, yaiku yen mung Allah sing pantes disembah. Iki dadi dhasar utama ajaran Islam.
• Kanthi ngerti yen Allah iku Maha Tunggal lan Maha Ngalahake, kita dadi luwih wedi lan tunduk marang Panjenengane, lan ora sombong ing urip donya.
• Ayat iki menehi pangarep-arep marang wong sing gelem ngrungokake pepeling, amarga sapa wae sing gelem bali marang Allah, mesthi bakal diparingi pangapura lan pitulungan.
• Ayat iki uga ngajarake supaya kita ora gumantung marang kekuwatan manungsa, amarga kabeh kekuwatan iku mung saka Allah Sing Maha Kuwasa.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku pepeling sing paling becik lan paling bener kanggo kabeh manungsa.