Surat Sad — Ayat 9

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَمْ (am): tembung pitakon kang tegesé "apa" utawa "utawa apa", kanggo mbantah lan nguwuh-uwuh.
• خَزَائِنُ (khazā'in): wadhah utawa gudhang panggonan nyimpen barang, tegesé ing kene: panguwasa utawa kunci kanggo mbagi.
• رَحْمَةِ (raḥmah): welas asih, kabagjan, lan kanugrahan saka Allah.
• الْعَزِيزِ (al-'Azīz): Kang Maha Kuwasa, kang ora ana kang bisa ngalahake.
• الْوَهَّابِ (al-Wahhāb): Kang Maha Peparing, kang tansah maringi tanpa pamrih lan tanpa wates.

2) Katrangané ayat:

Ayat iki isih dadi bagean saka bantahan Allah marang wong-wong kafir Mekah kang padha maido marang Nabi Muhammad ﷺ lan nolak wahyu kang diturunake. Wong-wong mau padha gumun lan mbantah: "Kena apa Muhammad kang diutus dadi nabi? Kena apa dudu awake dhewe utawa wong gedhe ing kutha Mekah?"

Banjur Allah mangsuli kanthi pitakon kanggo mbantah pikirane wong-wong mau: "Apa wong-wong mau padha duwe gudhang-gudhang welas asihé Pangeranmu, Kang Maha Kuwasa lan Maha Peparing?"

Tegesé: wong-wong kafir iku ora duwe panguwasa babar pisan kanggo ngatur sapa kang pantes dadi nabi utawa sapa kang pantes nampa kanugrahan. Kabeh iku mung ana ing tangane Allah. Allah iku al-'Azīz — ora ana kang bisa ngalahake lan ora ana kang bisa ngalangi kersane. Lan Allah iku al-Wahhāb — Kang tansah maringi kanugrahan marang sapa waé kang dikersakake, kalebu kanugrahan kenabian.

Dadi, pitakon iki sejatine dudu pitakon kanggo njaluk wangsulan, nanging pitakon kanggo mbantah lan nguwuh-uwuh: "Apa kowe padha rumangsa duwe kunci-kunci kanugrahané Allah, nganti kowe bisa nemtokake sapa kang pantes dadi nabi lan sapa kang ora?" Temtu wae ora! Kenabian iku dudu barang kang bisa dibagi-bagi kaya bandha donya. Iku murni kanugrahan saka Allah kang Maha Kuwasa lan Maha Peparing.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Peparing tanpa wates. Kabeh kanugrahan, kalebu kenabian, wahyu, lan iman, iku murni saka kanugrahané Allah, dudu amarga kepinteran utawa kekuwatané manungsa.
• Manungsa iku ora duwe panguwasa marang kanugrahané Allah. Kita ora bisa nemtokake sapa kang pantes nampa kanugrahan lan sapa kang ora. Mula, kita kudu tansah pasrah lan sumarah marang kersané Allah.
• Wong kang maido marang wahyu iku sejatine ora ngerti sapa Allah. Yen wong ngerti yen Allah iku al-'Azīz lan al-Wahhāb, mesthi ora bakal maido marang pilihané Allah.
• Iman iku kanugrahan paling gedhe. Awit saka iku, kita kudu tansah syukur lan nyuwun supaya Allah njaga iman kita nganti pungkasan.
• Ayat iki ngajak kita tresna marang Islam. Allah kang Maha Peparing wis milih Nabi Muhammad ﷺ lan nurunake Al-Qur'an minangka kanugrahan kanggo kabeh manungsa. Iki bukti katresnané Allah marang kita, mula kita kudu nampa lan nguri-uri kanugrahan iki kanthi bungah lan syukur.