Sure Sâd — Ayet 9

Kelime Anlamları:

• Em (أَمْ): Yoksa, belki de anlamında istifham (soru) edatıdır.
• Hazâin (خَزَائِنُ): Hazineler, hazine kelimesinin çoğulu.
• Rahmet (رَحْمَةِ): Rahmet, lütuf, ihsan, bağış.
• el-Azîz (الْعَزِيزِ): Üstün kudret sahibi, hiçbir şeyin kendisine galip gelemediği, izzet ve şeref sahibi.
• el-Vehhâb (الْوَهَّابِ): Çokça bağışlayan, dilediğine dilediği kadar ihsanda bulunan, karşılıksız veren.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, Peygamber Efendimiz’e (sallallahu aleyhi ve sellem) hitaben, müşriklerin ve inkârcıların iddialarını çürütmektedir. Onlar, peygamberliğin ve vahyin kime verileceğine kendilerinin karar verebileceklerini sanıyor, bu büyük lütfu kendi aralarında diledikleri kişiye tahsis etmek istiyorlardı. Allah Teâlâ onlara şöyle buyuruyor: "Yoksa rabbinin rahmetinin hazineleri onların elinde midir?" Yani peygamberlik, vahiy, ilim, hidayet gibi büyük nimetlerin anahtarları onlarda mıdır ki dilediklerine versinler, dilediklerinden esirgesinler? Elbette hayır! Bu hazineler, mülkünde ve kudretinde hiçbir ortağı olmayan, dilediğine dilediği kadar veren, lütfu ve ihsanı bol olan Azîz ve Vehhâb olan Allah’ın elindedir. O, peygamberliği de dilediği kullarına lütfeder; bu, O’nun hikmeti ve takdiridir. Hiç kimse O’nun bu takdirine müdahale edemez, O’nun seçimini beğenmeyip kendi aklınca bir seçim yapamaz.

Faydalar ve Hikmetler:

• Bu âyet, Allah’ın kudretinin ve rahmetinin sınırsız olduğunu, her şeyin O’nun elinde bulunduğunu öğretir. Peygamberlik gibi en büyük şeref, O’nun lütfu ve seçimiyle verilir; bu, insanların beğenisine veya seçimine bırakılmamıştır.
• Mümin, Allah’ın takdirine rıza gösterir ve O’nun seçiminin en isabetli, en hikmetli seçim olduğunu bilir. Bu da kulun kalbine derin bir teslimiyet ve güven aşılar.
• Allah’ın "Vehhâb" ismi, O’nun karşılıksız ve bol bol verdiğini hatırlatır. Kul, Rabbinden dilediğini isteyebilir; çünkü O’nun hazineleri tükenmez, lütfu sonsuzdur.
• Bu âyet, insanlara kibir ve kendini beğenmişlikten sakınmayı, Allah’ın seçimine karşı gelmemeyi öğütler. Hiç kimse, Allah’ın bir kula verdiği nimeti kıskanarak veya beğenmeyerek O’nun hükmüne itiraz edemez.