Сураи Ан-Ниса Оят 110 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳар кӣ коре нописанд кунад ё ба худ ситам…

Ан-Ниса · 110/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَمَن يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَّحِيمًا ۝١١٠

🔤 Transliteration

Wa mai ya`mal sooo`an aw yazlim nafsahoo summa yastaghfiril laaha yajidil laaha Ghafoorar Raheemaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ҳар кӣ коре нописанд кунад ё ба худ ситам раво дорад, он гоҳ аз Худо омурзиш хоҳад, Худоро омурзанда ва меҳрубон хоҳад ёфт.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

سُوءًا — кори бад, гуноҳи қабеҳ.
يَظْلِمْ نَفْسَهُ — ба худ зулм кардан, яъне бо гуноҳ худро зарар расонидан.
يَسْتَغْفِرِ — омурзиш пурсидан, бахшиш хостан.
غَفُورًا — бахшандаи гуноҳҳо.
رَّحِيمًا — меҳрубон, раҳмкунанда.

Тафсири оят:

Ҳар касе ки кори бад ё гуноҳе содир кунад, ё ба худи худ зулм намояд бо роҳи гуноҳкорӣ ва нофармонӣ аз фармонҳои Худо, сипас ба сӯи Парвардигор рӯй оварад, аз гуноҳи худ пушаймон шавад ва аз Ӯ омурзиш бихоҳад, Худоро бахшанда ва меҳрубон хоҳад ёфт. Худованд гуноҳҳои ӯро мебахшад ва ба ӯ раҳм мекунад.

Дар ин оят Худованд роҳи наҷотро нишон медиҳад: ҳар гуноҳе, ки аз банда содир шавад — хоҳ ба дигарон зулм бошад, хоҳ гуноҳи байни худ ва Худо — агар банда баъд аз он тавба кунад ва аз Худо бахшиш пурсад, Худованд ӯро мебахшад. Ин оят умедворӣ ва раҳмати Васеи Худоро ба бандагонаш нишон медиҳад.

Фоидаҳои ин оят:

Худованд ҳеҷ гоҳ дарро ба рӯи тавбакунандагон намебандад ва ҳамеша омодаи бахшидан аст.
Инсон бояд ҳангоми хато ва гуноҳ ба ҷои ноумедӣ фавран ба сӯи Худо рӯй оварад ва тавба кунад.
Раҳмати Худо аз ғазаби Ӯ пешӣ мегирад ва ҳеҷ гуноҳе барои бахшидани Худо бузург нест, ба шарти тавбаи самимӣ.
Тавба ва истиғфор сабаби пок шудани дил ва наздик шудан ба Худованд мегардад.
Ин оят ба ҳамаи инсонҳо умед мебахшад, ки роҳи бозгашт ба сӯи Худо ҳамеша кушода аст ва ҳеҷ кас набояд аз раҳмати Худо ноумед шавад.

📜 Оят 108-112 — Сураи Ан-Ниса

108يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَىٰ مِنَ الْقَوْلِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا

Аз мардум пинҳон медоранд ва аз Худо пинҳон намедоранд, зеро он гоҳ ки шабҳангом суханоне, ки Худо аз он нохушнуд бувад, мегуфтанд, Худо бо онҳо буд ва Худо бар ҳар чӣ мекарданд, иҳота дошт. (яъне медонист).

109هَا أَنتُمْ هَٰؤُلَاءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَمَن يُجَادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَم مَّن يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا

Огоҳ бошед, ин шумоед, ки дар ин ҷаҳон аз онон сахт ҷонибдорӣ кардед, кист, ки дар рӯзи қиёмат аз онон дар баробари Худо ҷонибдорӣ кунад ё чӣ касе вакили онҳо хоҳад буд?

110وَمَن يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَّحِيمًا

111وَمَن يَكْسِبْ إِثْمًا فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُ عَلَىٰ نَفْسِهِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

Ва ҳар кӣ гуноҳе кунад, он гуноҳ ба зиёни худ кардааст ва Худо донову ҳаким аст?

112وَمَن يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا

Ва ҳар кӣ хато ё гуноҳе кунад, он гоҳ бегуноҳеро ба он муттаҳам созад, албатта бори тӯҳмату гуноҳе ошкорро бар дӯши худ гирифтааст.

← Оят 109 📖 Ан-Ниса Оят 111 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

110Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 110

Сураи Ан-Ниса Оят 110 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳар кӣ коре нописанд кунад ё ба худ ситам…

Сураи Оят 110/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 108–112. Ба Тоҷикӣ: Русский.