سوره نساء — آيت 110

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• سُوءًا: بڇڙو ڪم، برو عمل، ٻين کي نقصان پهچائيندڙ ڪم.
• يَظْلِمْ نَفْسَهُ: پاڻ تي ظلم ڪرڻ، يعني گناهه ڪري پنهنجو ئي نقصان ڪرڻ.
• يَسْتَغْفِرِ: معافي گهرڻ، بخشش طلب ڪرڻ.
• غَفُورًا: تمام گهڻو بخشڻ وارو.
• رَّحِيمًا: وڏي رحمت وارو، مهربان.

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ ٻڌائي ٿو ته جيڪو به شخص ڪو بڇڙو ڪم ڪري، ڀلي اهو ٻين کي نقصان پهچائڻ وارو هجي يا پاڻ تي ظلم ڪرڻ وارو يعني گناهه ۽ معصيت جو ارتڪاب ڪري، ۽ پوءِ دل سان پشيمان ٿي الله کان معافي گهري ۽ توبهه ڪري، ته اهو الله تعاليٰ کي تمام گهڻو بخشڻ وارو ۽ وڏي رحمت وارو ڏسندو. يعني الله تعاليٰ سندس گناهن کي معاف فرمايو ڇڏيندو ۽ مٿس مهرباني فرمائيندو.

هن آيت ۾ الله تعاليٰ پنهنجي ٻانهن کي اهو ٻڌائي ٿو ته گناهه ڪرڻ کان پوءِ به دروازو بند ناهي ٿيو، پر توبهه ۽ استغفار جو دروازو هر وقت کليل آهي. جيڪو به الله ڏانهن موٽندو ۽ معافي گهرندو، الله تعاليٰ کيس بخشيندو ۽ مٿس رحم ڪندو.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ جي ٻانهن لاءِ هميشه اميد جو دروازو کليل آهي، ڀلي ڪيترا به گناهه ڪيا هجن.
• توبهه ۽ استغفار ئي گناهن کان نجات جو واحد رستو آهي.
• الله تعاليٰ جو صفت ”غفور“ ۽ ”رحيم“ ٻڌائي ٿو ته هو نه رڳو بخشڻ وارو آهي پر مهرباني ۽ رحمت وارو به آهي.
• انسان کي گناهه تي ضد نه ڪرڻ گهرجي، پر فوراً توبهه ڪرڻ گهرجي.
• هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته نااميد نه ٿيو، ڇاڪاڻ ته الله تعاليٰ جي رحمت کان وڌيڪ ڪجهه به ناهي.
• اسلام اهو دين آهي جيڪو انسان کي هميشه سڌي رستي ڏانهن موٽڻ جي ترغيب ڏئي ٿو ۽ کيس اميد کان محروم نٿو ڪري.