Soera An-Nisa — Vers 16

Woordverklaringen:

• "Alladhani": de twee personen (mannelijk tweetal).
• "Ya'tiyaniha": zij beiden begaan het (de zonde van overspel/ontucht).
• "Fa'adhuhuma": berisp hen beiden en bestraf hen beiden op een wijze die hen vernedert en afschrikt.
• "Fain taba": als zij beiden berouw tonen.
• "Wa aslaha": en hun daden verbeteren.
• "Fa'ridu 'anhuma": laat hen beiden met rust en onthoud hen van straf/verwijt.

Uitleg van de Vers:

O gelovigen, de twee personen onder jullie die zich schuldig maken aan ontucht (zina) — of het nu mannen of vrouwen zijn — moeten worden gestraft met woorden en daden die hen vernederen en afschrikken, zoals berisping, verwijt en lichte bestraffing. Dit was de eerste fase van de strafmaatregel in de begintijd van de Islam.

Wanneer zij echter oprecht berouw tonen over wat zij hebben gedaan, en hun daden verbeteren door goede werken te verrichten en zich te onthouden van zonden, dan moeten jullie hen met rust laten en hen niet langer pijnigen of vernederen. Want degene die berouw toont over zijn zonde is als iemand die geen zonde heeft begaan. Allah is namelijk Degene Die het berouw van Zijn dienaren aanvaardt en Barmhartig jegens hen is.

Deze strafmaatregel gold echter alleen in het begin van de Islam. Later werd deze afgeschaft (genasakht) door de duidelijke straffen die Allah en Zijn Boodschapper (vrede zij met hem) hebben voorgeschreven: de geseling met honderd slagen en verbanning voor één jaar voor de ongetrouwde pleger, en de steniging voor de gehuwde pleger (muhsan).

Een Boodschap van Hoop en Barmhartigheid:

Deze vers leert ons een prachtige les over de barmhartigheid van Allah. Zelfs wanneer iemand in een grote zonde vervalt, blijft de deur van berouw openstaan. Allah roept ons op om niet eindeloos iemand te blijven straffen of vernederen nadat hij of zij oprecht berouw heeft getoond. Dit toont de schoonheid van de Islam: een religie die zowel rechtvaardigheid als genade combineert. Als moslims moeten wij altijd hoop houden op Allah's vergeving, want Hij is At-Tawwab (Degene Die het berouw voortdurend aanvaardt) en Ar-Rahim (de Meest Barmhartige). Laat dit vers een aansporing voor ons zijn om nooit te wanhopen aan de genade van Allah, en om ook jegens onze medemensen vergevingsgezind te zijn wanneer zij oprecht terugkeren naar het rechte pad.