Сураи Ан-Ниса Оят 161 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва низ ба сабаби рибохорияшон ва ҳол он ки аз…

Ан-Ниса · 161/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۚ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ۝١٦١

🔤 Transliteration

Wa akhzihimur ribaa wa qad nuhoo `anhu wa aklihim amwaalan naasi bilbaatil; wa a`tadnaa lilkaafireena minhum `azaaban aleema

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва низ ба сабаби рибохорияшон ва ҳол он ки аз он манъ шуда буданд ва хӯрдани молҳои мардумро ба ботил. Ва мо барои кофиронашон азобе дардовар муҳайё кардаем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

Рибо: фоидаи ҳароме, ки аз қарз ё муомилаи пулӣ бе ҳеҷ кори ҳалол гирифта мешавад.
Нуҳӯ: аз феъли «наҳй» буда, маънои манъ кардан ва боздоштанро дорад.
Ботил: чизе, ки дар шаръ ҳақ надорад; роҳи нодуруст ва ғайриқонунӣ.
Аътадно: аз феъли «иътод» буда, маънои омода кардан ва муҳайё сохтанро дорад.
Алим: дардовар, ранҷовар.

Тафсири оят:

Ин оят идомаи суханони Аллоҳ таоло дар бораи яҳудиён аст, ки дар оятҳои пешина зикр шудаанд. Аллоҳ таоло мефармояд, ки яке аз сабабҳои сазовор шудани онҳо ба азоб ин буд, ки онҳо рибо мегирифтанд, ҳол он ки дар Таврот аз ин кор манъ шуда буданд. Инчунин онҳо молҳои мардумро ба роҳи ботил ва ноҳақ мехӯрданд — яъне бо роҳи ришва дар ҳукмронӣ, ғорат кардани молҳои омма ва дигар роҳҳои ғайришаръӣ. Ҳамин гуна амалҳои зишт боиси он шуданд, ки Аллоҳ таоло онҳоро ба азоби дардовар гирифтор кунад. Дар охири оят Аллоҳ таоло мефармояд, ки барои кофирони онҳо азоби дардовар омода кардааст — яъне онҳое, ки бо ин амалҳои ҳаром куфр варзиданд ва аз ҳақ рӯй гардонданд. Аммо онҳое, ки тавба карданд ва имон оварданд, аз ин азоб истисно ҳастанд.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки рибо ва хӯрдани моли мардум ба роҳи ноҳақ гуноҳи бузург аст ва дар ҳамаи шариатҳои осмонӣ манъ шудааст.
Аллоҳ таоло одил аст ва ҳеҷ касро бе сабаб ҷазо намедиҳад; азоб танҳо баъд аз огоҳӣ ва манъ меояд.
Дар оят умед ба тавба ва бахшиш ҳаст: онҳое, ки аз роҳи нодуруст баргарданд ва имон оваранд, аз азоб наҷот меёбанд.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки аз молҳои ҳаром ва рибо дурӣ ҷӯем ва дар касби рӯзии ҳалол кӯшиш кунем.
Инчунин оят собит мекунад, ки Қуръон китоби ҳидоят аст ва Аллоҳ таоло бандагони худро аз корҳои зишт огоҳ мекунад, то ба роҳи рост ҳидоят шаванд.

📜 Оят 159-163 — Сураи Ан-Ниса

159وَإِن مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا

Ва ҳеҷ як аз аҳли китоб нест, магар он ки пеш аз маргаш ба ӯ имон оварад ва Исо дар рӯзи қиёмат ба имонашон гувоҳӣ хоҳад дод

160فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَن سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرًا

ва ба ҷазои ситаме, ки яҳудон раво доштанд ва манъ кардани бисёрашон аз роҳи Худо, он чизҳои покизаро, ки бар онон ҳалол буд, ҳаром кардем.

161وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۚ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

162لَّٰكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ ۚ وَالْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ ۚ وَالْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أُولَٰئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْرًا عَظِيمًا

Вале донишмандонашон ва он мӯъминонеро, ки ба он чӣ бар ту ва ба он чӣ пеш аз ту нозил шуда, имон доранд ва намозгузорону закотдиҳандагон ва мӯъминон ба Худову рӯзи қиёматро аҷри бузурге хоҳем дод!

163۞ إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِن بَعْدِهِ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ ۚ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا

Мо ба ту ваҳй кардем, ҳамчунон ки ба Нӯҳ ва паёмбарони баъд аз ӯ ваҳй кардаем ва ба Иброҳиму Исмоил ва Исҳоқу Яъқуб ва наберагони Яъқуб ва Исо ва Айюб ва Юнус ва Ҳорун ва Сулаймон ваҳй кардаем ва ба Довуд «Забур»-ро арзонӣ доштем.

← Оят 160 📖 Ан-Ниса Оят 162 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

161Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 161

Сураи Ан-Ниса Оят 161 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва низ ба сабаби рибохорияшон ва ҳол он ки аз…

Сураи Оят 161/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 159–163. Ба Тоҷикӣ: Русский.