Сураи Ан-Ниса Оят 162 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Вале донишмандонашон ва он мӯъминонеро, ки ба он чӣ бар…

Ан-Ниса · 162/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

لَّٰكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ ۚ وَالْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ ۚ وَالْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أُولَٰئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْرًا عَظِيمًا ۝١٦٢

🔤 Transliteration

Laakinir raasikhoona fil`ilmi minhum walmu`minoona yu`minoona bimaaa unzila ilaika wa maaa unzila min qablika walmuqeemeenas Salaata walmu`toonaz Zakaata walmu `minoona billaahi wal yawmil Aakhir; ulaaa`ika sanu`teehim ajran `azeemaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Вале донишмандонашон ва он мӯъминонеро, ки ба он чӣ бар ту ва ба он чӣ пеш аз ту нозил шуда, имон доранд ва намозгузорону закотдиҳандагон ва мӯъминон ба Худову рӯзи қиёматро аҷри бузурге хоҳем дод!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

الرَّاسِخُونَ: устуворон, касоне ки дар дониш ва фарҳанг реша давондаанд ва ба яқин расидаанд.
فِي الْعِلْمِ: дар дониши динӣ ва шинохти аҳкоми Худо.
مِنْهُمْ: аз миёни аҳли китоб (яҳудиён).
الْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ: барподорандагони намоз, касоне ки намозро бо шарту шароиташ адо мекунанд.
الْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ: закотдиҳандагон, яъне касоне ки закоти молро мепардозанд.
أَجْرًا عَظِيمًا: подоши бузург, ки Ҷаннат аст.

Тафсири оят:

Аммо онҳое аз аҳли китоб, ки дар дониш устувор ва решадавондаанд ва ҳақро шинохтаанд, ҳамчунин мӯъминон — аз муҳоҷирон ва ансор — ба он чизе ки ба ту (эй Паёмбар) нозил шудааст, яъне Қуръон, имон меоранд ва ба он чи пеш аз ту ба паёмбарон нозил шудааст, монанди Таврот ва Инҷил, низ бовар доранд. Онҳо намозро дар вақтҳои муқарраршуда барпо медоранд, закотро аз молҳои худ медиҳанд, ба Худои ягона имон меоранд ва рӯзи қиёматро тасдиқ мекунанд. Ин гурӯҳ — касоне ки ин сифатҳоро дороянд — ба зудӣ Худованд подоши бузург, яъне Ҷаннатро ато хоҳад кард.

Фоидаҳои оят:

Илм ва дониши динӣ сабаби устуворӣ дар имон аст; ҳар ки дар илм реша давонда бошад, ба ҳақ наздиктар мешавад.
Имон танҳо ба Қуръон кофӣ нест, балки бояд ба ҳамаи китобҳои осмонӣ, ки пеш аз он нозил шудаанд, низ бовар дошт.
Намоз ва закот ду рукни муҳими амали солеҳ ҳастанд, ки бо имон ҳамроҳ меоянд.
Имон ба Худо ва рӯзи охират асоси ҳаёти дурусти инсонӣ аст.
Худованд барои касоне ки имон ва амали солеҳро ҷамъ мекунанд, подоши бузург — Ҷаннат — ваъда додааст, ки ин умедворӣ ва рағбатро дар дилҳо зиёд мекунад.

📜 Оят 160-164 — Сураи Ан-Ниса

160فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَن سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرًا

ва ба ҷазои ситаме, ки яҳудон раво доштанд ва манъ кардани бисёрашон аз роҳи Худо, он чизҳои покизаро, ки бар онон ҳалол буд, ҳаром кардем.

161وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۚ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

Ва низ ба сабаби рибохорияшон ва ҳол он ки аз он манъ шуда буданд ва хӯрдани молҳои мардумро ба ботил. Ва мо барои кофиронашон азобе дардовар муҳайё кардаем.

162لَّٰكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ ۚ وَالْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ ۚ وَالْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أُولَٰئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْرًا عَظِيمًا

163۞ إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِن بَعْدِهِ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ ۚ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا

Мо ба ту ваҳй кардем, ҳамчунон ки ба Нӯҳ ва паёмбарони баъд аз ӯ ваҳй кардаем ва ба Иброҳиму Исмоил ва Исҳоқу Яъқуб ва наберагони Яъқуб ва Исо ва Айюб ва Юнус ва Ҳорун ва Сулаймон ваҳй кардаем ва ба Довуд «Забур»-ро арзонӣ доштем.

164وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنَاهُمْ عَلَيْكَ مِن قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۚ وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَىٰ تَكْلِيمًا

Ва паёмбароне, ки пеш аз ин достонҳояшонро барои ту гуфтаем ва онон, ки достонҳояшонро барои ту нагуфтаем. Ва Худо бо Мӯсо сухан гуфт, сухан гуфтане бевосита.

← Оят 161 📖 Ан-Ниса Оят 163 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

162Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 162

Сураи Ан-Ниса Оят 162 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Вале донишмандонашон ва он мӯъминонеро, ки ба он чӣ бар…

Сураи Оят 162/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 160–164. Ба Тоҷикӣ: Русский.