Ан-Ниса · 173/176
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِ ۖ وَأَمَّا الَّذِينَ اسْتَنكَفُوا وَاسْتَكْبَرُوا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ۝١٧٣
Fa ammal lazeena aamanoo wa `amilus saalihaati fa yuwaffeehim ujoorahum wa yazeeduhum min fadlihee wa ammal lazeenas tankafoo wastakbaroo fa yu`azzibuhum `azaaban aleemanw wa laa yajidoona lahum min doonil laahi waliyyanw wa laa naseeraa
📖 Ба Тоҷикӣ
Аммо онон, ки имон овардаанд ва корҳои нек кардаанд, муздашонро ба тамомӣ хоҳад дод ва аз фазли хеш бар он хоҳад афзуд. Аммо касонеро, ки ибову саркашӣ кардаанд, ба азобе дардовар азоб хоҳад кард ва барои худ ҷуз Худо ҳеҷ дӯсту ёваре нахоҳанд ёфт.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:
  • «اسْتَنكَفُوا»: худро аз ибодат ва тоъати Худо боло гирифтанд ва аз фурӯтанӣ ба Ӯ саркашӣ карданд.
  • «اسْتَكْبَرُوا»: такаббур варзиданд ва худро аз бандагии Худо бузургтар донистанд.
  • «يُوَفِّيهِمْ»: подоши аъмолашонро пурра ва бекам медиҳад.
  • «مِّن فَضْلِهِ»: аз неъмат ва лутфи худ бар он подош афзун мекунад.
  • «وَلِيًّا»: ёр ва сарпарасте, ки корҳояшонро ислоҳ кунад.
  • «نَصِيرًا»: ёварикунандае, ки аз азоб раҳоӣ бахшад.
  1. Тафсири оят:

Худованд дар ин оят ду гурӯҳи одамонро рӯбарӯ мегузорад ва сарнаҷоми ҳар яке аз онҳоро равшан баён мекунад.

Гурӯҳи аввал касоне ҳастанд, ки ба Худо имон оварданд — бо дил тасдиқ карданд, бо забон эътироф намуданд ва бо амал тасдиқ карданд — ва корҳои некӯ анҷом доданд, яъне амалҳои солеҳро бо ихлос барои Худо ва мутобиқи шариати Ӯ ба ҷо оварданд. Худованд подоши ин аъмолро ба онҳо пурра ва бекам медиҳад ва аз лутфу карам ва фазли худ бар он афзун мекунад, то ҷое ки неъматҳое ба онҳо ато мекунад, ки ҳеҷ чашме надида, ҳеҷ гӯше нашинида ва ба дили ҳеҷ инсоне хато накардааст.

Гурӯҳи дуюм касоне ҳастанд, ки аз ибодат ва тоъати Худо саркашӣ карданд ва худро аз фурӯтанӣ ба Ӯ боло гирифтанд, яъне аз рӯи кибру ғурур аз бандагӣ ба Худо рӯй гардонданд. Худованд онҳоро ба азоби дардовар гирифтор мекунад ва дар он рӯз ҳеҷ ёру сарпарасте намеёбанд, ки онҳоро аз азоби Худо раҳоӣ бахшад ва ҳеҷ ёварикунандае намеёбанд, ки аз онҳо зарарро дафъ кунад. Ҳеҷ кас наметавонад бе иҷозати Худо ба онҳо нафъ расонад ё аз онҳо зарарро дур кунад.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки имон танҳо сухани забон нест, балки бояд бо амали солеҳ ҳамроҳ бошад. Ҳар касе ба Худо имон овард ва корҳои некӯ кард, Худованд подоши ӯро пурра медиҳад ва аз фазли худ бар ӯ меафзояд.
  • Худованд подоши бандагони солеҳро на танҳо пурра медиҳад, балки аз лутфи худ бар он меафзояд. Ин нишонаи карами бепоёни Худованд аст ва умедро дар дили муъминон зиёд мекунад.
  • Такаббур ва саркашӣ аз ибодати Худо сабаби азоби дардовар мегардад. Ин оят огоҳии ҷиддӣ барои онҳоест, ки худро аз бандагӣ ба Худо боло мегиранд.
  • Ҳеҷ кас дар рӯзи қиёмат аз азоби Худо наметавонад касеро раҳоӣ бахшад ва ҳеҷ ёваре нест, ки бидуни иҷозати Худо нафъ расонад. Ин боиси он мегардад, ки инсон танҳо ба Худо таваккул кунад ва аз Ӯ ёрӣ пурсад.
  • Ин оят ба мо таълим медиҳад, ки роҳи наҷот дар имон ва амали солеҳ аст, на дар кибру ғурур. Ҳар касе фурӯтанӣ ихтиёр кунад ва ба Худо итоат намояд, ба неъматҳои ҷовидонӣ мерасад, ки ҳеҷ чашме надида ва ҳеҷ гӯше нашинидааст.


📜 Оят 171-175 — Сураи Ан-Ниса

171يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَلَا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ ۚ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَىٰ مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِّنْهُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۖ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ ۚ انتَهُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ إِنَّمَا اللَّهُ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ سُبْحَانَهُ أَن يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ ۘ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا
Эй аҳли китоб, дар дини хеш аз ҳад нагузаред ва дар бораи Худо ҷуз сухани ҳақ магӯед. Албатта Исо — писари Марям, паёмбари Худо ва калимаи Ӯ буд, ки ба Марямаш афканд ва рӯҳе аз Ӯ буд. Пас ба Худо ва паёмбарокаш имон биёваред ва магӯед, ки се аст. Аз ин андешаҳо бозистед, ки хайри шумо дар он хоҳад буд. Ҷуз ин нест, ки Оллоҳ худоест якто. Пок аст аз ин, ки соҳиби фарзанде бошад. Аз они Ӯст он чӣ дар осмонҳову замин аст ва Худо корсозиро кофист!
172لَّن يَسْتَنكِفَ الْمَسِيحُ أَن يَكُونَ عَبْدًا لِّلَّهِ وَلَا الْمَلَائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ ۚ وَمَن يَسْتَنكِفْ عَنْ عِبَادَتِهِ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ إِلَيْهِ جَمِيعًا
Масеҳ нанг надошт, ки яке аз бандагони Худо бошад ва малоикаи муқарраб низ нанг надоранд. Ҳар кӣ аз парастиши Худованд рӯй гардонад, ва саркашӣ кунад, бидонад, ки Худо ҳамаро дар назди худ маҳшур (ҳамсӯҳбат) хоҳад сохт.
173فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِ ۖ وَأَمَّا الَّذِينَ اسْتَنكَفُوا وَاسْتَكْبَرُوا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا
Аммо онон, ки имон овардаанд ва корҳои нек кардаанд, муздашонро ба тамомӣ хоҳад дод ва аз фазли хеш бар он хоҳад афзуд. Аммо касонеро, ки ибову саркашӣ кардаанд, ба азобе дардовар азоб хоҳад кард ва барои худ ҷуз Худо ҳеҷ дӯсту ёваре нахоҳанд ёфт.
174يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُم بُرْهَانٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَأَنزَلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُّبِينًا
Эй мардум, аз ҷониби Парвардигоратон бар шумо хуҷҷате омад ва барои шумо нуре ошкор нозил кардаем.
175فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَاعْتَصَمُوا بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍ وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا
Аммо ононро, ки ба Худо имон овардаанд ва ба Ӯ тавассул ҷустаанд, ба остони фазлу раҳмати хеш дароварад ва ба роҳе рост ҳидоят кунад.
Ан-НисаФеҳристи Қуръон
176Оят
MedinanRevelation
173Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 173

Сураи Ан-Ниса Оят 173 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аммо онон, ки имон овардаанд ва корҳои нек кардаанд, муздашонро…

Сураи Оят 173/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 171–175. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers