Surat An-Nisa — Ayat 41

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَكَيْفَ : "Lah kepriye" — tembung pitakon kanggo nggambarake kahanan kang nggegirisi.
• شَهِيدًا : "Saksi" — yaiku wong kang nyekseni lan menehi katrangan babagan apa kang wis dilakoni dening sawijining umat.
• أُمَّةٍ : "Umat" — yaiku saklompokane manungsa kang diutus nabi marang dheweke.

2) Katrangan ayat:

Ing dina kiyamat mengko, kabeh manungsa bakal ngadhepi kahanan kang gedhe banget lan nggegirisi. Ing wektu iku, Allah bakal ngadirani saben umat kanthi nabi utawa rasule dhewe-dhewe minangka saksi. Para nabi mau bakal nyekseni babagan apa kang wis ditindakake dening umate, yaiku apa padha manut marang ajaran kang wis diwenehake utawa malah nyimpang saka iku. Sakwise iku, Rasulullah Muhammad ﷺ uga bakal diadirake minangka saksi marang umate, yaiku nyekseni yen panjenengane wis nglakoni kewajibane nyampekake risalah saka Allah marang umate. Dadi, ing dina iku ora ana siji-sijia kang bisa mbantah utawa ngapusi, amarga kabeh wis ana saksine dhewe-dhewe. Kahanan iki nuduhake sepira gedhene tanggung jawab saben umat marang nabi lan rasule, lan sepira adile Allah ing pangadilan-E.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe yen saben tumindak bakal ana pertanggungjawabane ing dina kiyamat, mula kudu tansah ngati-ati lan nindakake kabecikan.
• Rasulullah ﷺ wis nglakoni tugase kanthi sampurna, yaiku nyampekake kabeh wahyu marang umate, mula kewajibane kita saiki yaiku manut lan nglakoni ajaran-ajarane.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Rasulullah ﷺ, amarga panjenengane dadi saksi kang bakal mbela umate ing dina kiyamat.
• Kanthi ngerti yen saben umat duwe nabi minangka saksi, awake dhewe dadi luwih semangat kanggo sinau lan nglakoni ajaran Islam kanthi bener.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang adil lan terang, ora ana kang didhelikake, kabeh bakal katon ing dina kiyamat. Mula, ayo padha nggatekake lan nglakoni ajaran Islam kanthi bungah lan ikhlas.