Surja En-Nisa — Ajet 5

Kuptimi i fjalëve:

• Es-Sufehâ' (السفهاء): Ata që janë të pamatur dhe nuk dinë ta menaxhojnë mirë pasurinë, qofshin burra, gra apo fëmijë.
• Kijâmen (قيامًا): Themeli dhe shtylla mbi të cilën qëndron jeta dhe interesat e njerëzve.
• Kavlen ma'rufen (قولًا معروفًا): Fjalë e mirë, e butë dhe e përshtatshme që e gëzon zemrën.

Tefsiri i Ajetit:

O kujdestarë të pasurisë së jetimëve dhe të atyre që nuk dinë ta administrojnë atë! Mos ua jepni pasurinë e tyre atyre që janë të pamatur dhe shpërdorues, sepse kjo pasuri është shtylla e jetës dhe mjeti për të siguruar nevojat themelore të njeriut. Nëse ajo bie në duar të paafta, do të shkatërrohet dhe do të humbasë, duke i lënë njerëzit në varfëri dhe skamje. Prandaj, mbajeni këtë pasuri nën kujdesin tuaj dhe administrojeni atë me mençuri, por nga ajo pasuri siguroni ushqim dhe veshje për ata që janë nën kujdestarinë tuaj. Gjithashtu, flisni me ta me fjalë të mira dhe të buta, duke u premtuar se do t'ua ktheni pasurinë e tyre kur të piqen dhe të bëhen të aftë për ta menaxhuar atë vetë. Kjo i qetëson zemrat e tyre dhe i bën ata të ndihen të respektuar dhe të vlerësuar.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Islami kujdeset shumë për pasurinë dhe e konsideron atë si një nga themelet e jetës, prandaj urdhëron që ajo të mos lihet në duar të paafta që mund ta shkatërrojnë.
2. Përgjegjësia ndaj pasurisë së të tjerëve është një detyrë e madhe, dhe kujdestari duhet ta ruajë atë me ndershmëri dhe ta administrojë me urtësi.
3. Islami nuk i lë pas dore nevojat materiale të atyre që nuk dinë t'i menaxhojnë pasuritë e tyre, por urdhëron që ata të ushqehen dhe të vishen nga ajo pasuri, duke treguar kështu mëshirën dhe drejtësinë e tij.
4. Fjala e mirë dhe premtimi i bukur kanë ndikim të madh në zemrat e njerëzve, prandaj Islami na mëson të flasim me butësi edhe kur kemi përgjegjësi mbi të tjerët.
5. Ky ajet na mëson se pasuria nuk është qëllim në vetvete, por mjet për të siguruar një jetë dinjitoze dhe për të ndihmuar të tjerët, duke forcuar lidhjet familjare dhe shoqërore.