Ан-Ниса сүрәсе — Аять 69

Сүзләр аңлатмасы:

• الصِّدِّيقِينَ — диндә бик нык дөреслекле, ышануы эш-гамәлләре белән расланган кешеләр.
• الشُّهَدَاءِ — Аллаһ юлында һәлак булганнар, шәһитлек дәрәҗәсенә ирешкәннәр.
• الصَّالِحِينَ — эшләре дә, йөрәкләре дә төзәлгән, изге гамәлле мөэминнәр.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә безгә шундый бөек вәгъдә бирә: кем Аллаһуга һәм Аның рәсүле Мухаммад салләллаһу галәйһи вә сәлләмгә итагать итсә — ягъни аларның әмерләрен үтәсә һәм тыйганнарыннан тыелса, ул кеше кыямәт көнендә иң бөек дәрәҗәле затлар белән бергә булачак. Алар — Аллаһы Тәгалә үз рәхмәте белән югары дәрәҗәгә ирештергән кешеләр: пәйгамбәрләр, гакыллары, сүзләре һәм гамәлләре белән пәйгамбәрләрнең хаклыгын тулысынча раслаган сиддикълар, Аллаһ юлында гомерләрен корбан иткән шәһитләр һәм гамәлләре дә, йөрәкләре дә пакь булган изге мөэминнәр. Бу олуг затлар белән бергә булу — ул аларның күршелегендә, алар белән бергә мәҗлесләрдә утыру, аларның йөзләренә карау һәм алар белән сөйләшү мөмкинлеге. Аллаһы Тәгалә бу дәрәҗәнең никадәр күркәм икәнен «вә хәсун үләикә рәфикъан» — «алар нинди гүзәл юлдашлар!» дип бәян итә.

Бу аять бервакыт пәйгамбәрнең азат ителгән колы Сәубән рәдыйаллаһу галәйһегә карата иңгән. Ул пәйгамбәрне бик нык ярата иде һәм: «Ий Аллаһ рәсүле, синнең дәрәҗәң бик югары булачак, мин сине күрә алмам дип куркам», — дигән иде. Шунда Аллаһы Тәгалә бу аятьне иңдереп, аңа итагать итүчеләр пәйгамбәрләр белән бергә булачагын хәбәр итте.

Гыйбрәтләр:

1. Аллаһуга һәм Аның рәсүленә итагать итү — кешене иң югары дәрәҗәле затлар белән берләштерә торган юл. Кеше үзе пәйгамбәр була алмаса да, аларга иярү аны алар белән бергә җәәннәттә күрештерәчәк.
2. Аллаһы Тәгаләнең рәхмәте киң — Ул бәндәләренә үзләре көтмәгән дәрәҗәләр бирә. Дөрес юлдан баручы һәркем өмет итә ала.
3. Яхшы юлдашлар — җәннәтнең иң зур нигъмәтләреннән берсе. Мөэминнәр анда бер-берсен күреп, бергә шатланып яшәячәкләр.
4. Пәйгамбәрләргә мәхәббәт һәм аларга иярү — мөэминнең иманын көчәйтә торган гамәл. Бу мәхәббәт кыямәт көнендә якынлыкка әйләнәчәк.