سورت غافر — آیت 18

د کلمو معناګانې:

• الْآزِفَةِ: نږدې ورځ، یعنې د قیامت ورځ چې نږدې ده.
• الْحَنَاجِرِ: د ستوني د سر برخه، هغه ځای چې تېرېدونکې خبره (ساه) پرې بندېږي.
• كَاظِمِينَ: د غم او خفګان له امله چوپ پاتې کېدونکي، هغه څوک چې له ډېر خفګانه خبرې نه شي کولای.

تفسیر:

اې نبي! ته خپل قوم ته د هغې ورځې څخه وېره ورکړه چې نږدې ده، یعنې د قیامت ورځ، که څه هم دوی هغه لرې ګڼي، خو هغه یقیناً راتلونکې ده، او هر هغه څه چې راتلونکي وي هغه نږدې دی. په هغه ورځ به د خلکو زړونه د ډېرې وېرې او سختې ډار له امله له خپلو ځایونو راووځي او د ستوني په سر به پورته راشي، او دوی به له ډېر غم او خفګانه چوپ پاتې وي، نه به د خبرې کولو توان ولري او نه به د مرستې لپاره کومه لار ومومي. په هغه ورځ به ظالمانو ته (هغه کسان چې په شرک او ګناهونو یې ځان ته ظلم کړی وي) نه کوم نږدې خپلوان وي چې د هغوی مرسته وکړي، او نه به کوم شفاعت کوونکی وي چې د هغوی په اړه شفاعت وکړي او د هغه شفاعت به ومنل شي. ټولې دروازې به د هغوی په مخ بندې وي، او هیڅ ډول مرسته به ورته نه رسېږي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته د قیامت د ورځې سختي او وحشتناکه حالت راښيي، چې باید د هغې ورځې لپاره چمتو واوسو او له ګناهونو ځان وساتو.
• پدې پوهېږو چې په قیامت کې به یوازې د الله تعالی رحمت او فضل کار کوي، نو باید په دې دنیا کې د الله تعالی رضا ته کار وکړو.
• دا چې ظالمانو ته به په هغه ورځ نه خپلوان کار کوي او نه شفاعت، دا مونږ ته دا درس راکوي چې په دنیا کې باید د ظلم او تېري څخه ځان وساتو او د الله تعالی له احکامو سرغړونه ونه کړو.
• دا آيت مونږ ته د الله تعالی د رحمت او فضل هیله راکوي چې که څوک په دنیا کې توبه وباسي او خپل عملونه سم کړي، نو د الله تعالی رحمت به یې ترلاسه کړي.