Sura Ghafir — Werset 22

Znaczenie słów:

• Bil-bajjinat – z jasnymi dowodami, oczywistymi znakami i argumentami potwierdzającymi prawdziwość ich posłannictwa.
• Fa kafarū – zaprzeczyli i odrzucili prawdę, którą przynieśli.
• Fa achadhahumullāh – Allah pochwycił ich karą i zniszczeniem.
• Qawiyyun szadīdul-‘iqāb – Potężny, któremu nikt nie może się przeciwstawić, i Srogi w karaniu.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ta kara, która spotkała wcześniejsze narody, nie była niesprawiedliwa ani przypadkowa. Stało się tak, ponieważ przychodzili do nich posłańcy Allaha z jasnymi dowodami i niepodważalnymi argumentami, które potwierdzały prawdziwość ich wezwania. Mimo to ludzie ci odrzucili prawdę, zaprzeczyli swoim posłańcom i trwali w niewierze. Nie pomogła im ich siła ani potęga – Allah pochwycił ich Swoją karą i zniszczył. On jest Potężny, któremu nikt nie może się sprzeciwić, i Srogi w karaniu wobec tych, którzy odrzucają Jego znaki i nie wierzą w Jego posłańców. To wszystko jest również ostrzeżeniem dla tych, którzy postępują podobnie – że spotka ich to samo, co spotkało ich poprzedników.

Korzyści płynące z tej ajat:

1. Allah nie karze żadnego narodu, dopóki nie dotrze do niego jasne przesłanie – sprawiedliwość Boga wymaga, aby ludzie otrzymali dowody, zanim zostaną ukarani.
2. Odrzucenie prawdy po jej poznaniu jest przyczyną zguby – nikt nie może uciec przed karą Allaha, nawet jeśli posiada wielką siłę i potęgę.
3. Ta ajat uczy nas pokory i ostrożności – nie powinniśmy być dumni z naszej siły ani majątku, ponieważ wszystko to jest niczym wobec potęgi Allaha.
4. Przypomina nam o konieczności wdzięczności za to, że otrzymaliśmy przesłanie islamu i że powinniśmy je przyjąć z pokorą i posłuszeństwem, zanim będzie za późno.
5. Ukazuje nam miłosierdzie Allaha – że nie karze On ludzi bez ostrzeżenia, ale wysyła posłańców i objawia księgi, aby dać ludzkości szansę na nawrócenie i zbawienie.