سوره غافر — آیه 22

معانی کلمات:

• بِالْبَيِّنَاتِ: دلایل روشن و معجزات آشکاری که صدق پیامبران را ثابت میکرد.
• فَأَخَذَهُمُ: پس آنان را گرفت و به عذاب خود گرفتار کرد.
• قَوِيٌّ: توانایی که هیچ چیز او را ناتوان نمیسازد.
• شَدِيدُ الْعِقَابِ: کیفر او بسیار سخت و دردناک است.

تفسیر آیه:

این عذاب و هلاکتی که بر امتهای پیشین نازل شد، به خاطر آن نبود که آنان بدون اتمام حجت گرفتار شدند؛ بلکه به این دلیل بود که پیامبرانشان با دلایل روشن و معجزات آشکار نزد آنان آمدند تا آنان را به راه حق هدایت کنند و از شرک و گناه بازدارند. اما آنان در برابر این دعوت روشن، نه تنها ایمان نیاوردند، بلکه کفر ورزیدند و پیامبران را تکذیب کردند. پس خداوند آنان را با قدرت کامل خود گرفت و به عذاب سختی که هیچ راه فراری از آن نبود، گرفتار ساخت. خداوند متعال قوّی است و هیچ قدرتی در برابر او تاب مقاومت ندارد و عقاب او برای کسانی که کفر ورزیده و از فرمانش سرپیچی کردهاند، بسیار شدید و سخت است. این آیه هشداری است برای همه کسانی که پس از این امتها، راه آنان را در پیش گیرند و پیام الهی را نادیده بگیرند.

فواید و درسهای آیه:

• سنت الهی بر این است که هیچ قومی را بدون اتمام حجت عذاب نمیکند؛ پس کفر پس از آمدن دلایل روشن، موجب گرفتاری و عذاب است.
• قدرت خداوند بینهایت است و هیچ نیرویی در برابر اراده او توان ایستادگی ندارد؛ پس نباید به قدرت و امکانات مادی خود مغرور شد.
• تکذیب پیامبران و نپذیرفتن دعوت آنان، سرانجامی جز هلاکت و عذاب ندارد؛ بنابراین باید از سرنوشت امتهای پیشین عبرت گرفت و در برابر پیام الهی تسلیم شد.
• این آیه مژدهای برای مؤمنان است که خداوند حامی و یاور آنان است و دشمنان او هر چقدر هم قوی باشند، در نهایت گرفتار عقاب شدید او خواهند شد.