سورت غافر — آیت 22

د معنا کلمې:

• ذَٰلِكَ: هغه (عذاب).
• بِالْبَيِّنَاتِ: په ښکاره دلیلونو او معجزو سره.
• فَكَفَرُوا: نو کافر شول او یې دروغ وګڼل.
• فَأَخَذَهُمُ: نو الله دوی ونیول (په عذاب سره).
• قَوِيٌّ: ډېر پیاوړی، چې هېڅوک پرې غالب نشي.
• شَدِيدُ الْعِقَابِ: ډېر سخت عذاب ورکوونکی.

تفسیر:

دا عذاب چې پخوانیو کافرانو ته ورسېد، د دې وجه وه چې دوی ته د الله تعالی رسولان په ډېرو څرګندو دلیلونو او معجزو سره راغلل، خو دوی د حق پر وړاندې سرغړونه وکړه، ایمان یې رانه وړه، او د الله رسولان یې دروغژن وګڼل. نو الله تعالی د خپل قدرت په وجه دوی ونیول او هلاک یې کړل. الله تعالی ډېر پیاوړی دی، چې هېڅوک د هغه په وړاندې مقاومت نه شي کولای، او د هغه عذاب ډېر سخت دی، چې هر څوک د هغه په نافرمانۍ او د هغه د رسولانو په تکذیب کې ښکېل شي، هغه به یقیناً ونیسي. دا ټول د قریشو لپاره یو ګواښ او خبرداری دی، چې که دوی هم د رسول الله صلی الله علیه وسلم په تکذیب کې دوام وکړي، نو د پخوانیو امتونو په څېر به له عذاب سره مخ شي.

فايدې:

1. د الله تعالی عدل او انصاف څرګندوي، چې هېڅوک پرته له حجت او دلیل څخه نه نیسي؛ لومړی رسولان رالېږي، بیا عذاب نازلوي.
2. دا چې د الله تعالی قدرت بشپړ دی او هېڅوک د هغه له نیولو نه نشي تېښته کولای، نو مسلمان باید تل له الله ووېرېږي او د هغه په احکامو عمل وکړي.
3. په دې آیت کې د رسولانو درناوی او د هغوی تصدیق کول د نجات لامل دی، او د هغوی تکذیب د هلاکت سبب ګرځي.
4. دا چې الله تعالی سخت عذاب لري، خو بیا هم رحمت یې غالب دی؛ نو مسلمان باید د الله له رحمت هیله ولري، خو د هغه له عذاب څخه هم ووېرېږي او په نیکو اعمالو سره ځان د هغه له عذاب څخه خوندي کړي.