Surat Gafir — Ayat 24

Tegesing Tembung-Tembung ing Ayat

• فِرْعَوْنَ (Fir'aun): Raja Mesir kang gumedhe lan ngaku-aku dadi tuhan.
• هَامَانَ (Haman): Perdana menteri utawa tangan tengene Fir'aun kang setya lan melu gumedhe.
• قَارُونَ (Qarun): Wong sugih banget ing jamane Nabi Musa, duwe bandha lan kasugihan kang akeh banget.
• سَاحِرٌ (sahirun): Tukang sihir, yaiku wong kang dianggep bisa nindakake perkara gaib kanthi bantuan setan.
• كَذَّابٌ (kadzdzabun): Wong kang akeh goroh, yaiku wong kang dianggep ora bener omongane.

Tafsiring Ayat

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake babagan Nabi Musa a.s. kang diutus marang telung tokoh gedhe ing jamane, yaiku Fir'aun kang dadi raja, Haman kang dadi menteri kepercayaane, lan Qarun kang dadi wong paling sugih. Telung wong iki padha nampik dakwah lan ora gelem ngakoni yen Nabi Musa iku utusane Allah. Malah padha ngremehake lan ngucap yen Nabi Musa iku mung tukang sihir kang bisa nindakake perkara-perkara aneh, lan uga diarani wong goroh amarga ngaku-ngaku dadi rasul utusane Allah.

Fir'aun lan Haman padha-padha gumedhe lan nantang kekuwatane Nabi Musa. Dene Qarun, sanajan dheweke kalebu Bani Israil, nanging amarga kasugihane banjur dadi sombong lan melu nampik dakwahe Nabi Musa. Telung wong iki diarani khusus ing ayat iki amarga dheweke dadi pimpinan lan tokoh kang paling duwe pengaruh ing jamane, mula saka iku dadi conto kanggo wong-wong liyane kang padha nampik kebenaran.

Tembung "sahirun kadzdzabun" (tukang sihir kang goroh) iku tuduhan kanggo ngrusak reputasine Nabi Musa. Padha nganggep mukjizat kang diwenehake Allah marang Nabi Musa, kayata teken kang bisa dadi ula, iku mung sihir. Lan padha uga nganggep omongane Nabi Musa yen dheweke dadi rasul iku mung goroh belaka. Iki minangka wujud penolakan kang sombong marang kebenaran kang wis jelas.

Faedah lan Piwulang

1. Kebeneran ora mesthi ditampa dening wong akeh, utamane dening wong-wong kang duwe kekuwatan lan kasugihan. Fir'aun, Haman, lan Qarun iku wong-wong kang duwe pangaruh gedhe, nanging padha nampik kebenaran amarga kesombongane.
2. Kasugihan lan jabatan ora dadi tandha yen wong iku bener. Qarun sugih banget, Fir'aun dadi raja, Haman dadi menteri, nanging kabeh iku ora bisa nylametake dheweke saka kesasar.
3. Wong kang nampik dakwah asring nggunakake tuduhan palsu kanggo ngrusak reputasi para dai. Nabi Musa dituduh tukang sihir lan goroh, padahal dheweke iku rasul kang bener.
4. Allah nyathet kabeh tumindake wong-wong kang gumedhe lan nampik kebenaran. Kisah iki dadi piwulang kanggo kita supaya ora melu-melu tumindak kang kaya mangkono.
5. Dakwah kudu dilakoni kanthi sabar sanajan ditampik lan diolok-olok. Nabi Musa tetep nerusake dakwahe sanajan ditampik dening para pimpinan kang gumedhe.
6. Islam mulangake supaya kita ora gumedhe marang kasugihan, jabatan, utawa kekuwatan. Kabeh iku mung titipan saka Allah kang kudu digunakake kanggo kabecikan.
7. Kisah iki ngelingake yen saben wong bakal ngadhepi pertanggungjawaban marang Allah. Fir'aun, Haman, lan Qarun kabeh wis dibinasakake dening Allah amarga kesombongane.

Mula saka iku, ayo padha njupuk piwulang saka kisah iki, supaya kita dadi wong kang tawadhu, gelem nampa kebenaran, lan ora gumedhe marang apa kang wis diparingake dening Allah marang kita.