G'ofir surasi — Oyat 24

So‘zlarning ma’nolari:

• فرعون (Fir’avn): Misr shohi.
• هامان (Homon): Fir’avnning vaziri.
• قارون (Qorun): Fir’avnning qarindoshi bo‘lib, boyligi va xazinalari bilan mashhur bo‘lgan kishi.
• ساحر (Sohir): Sehrgar, sehr bilan odamlarni aldovchi.
• كذّاب (Kazzob): Yolg‘onchi, yolg‘on so‘zlovchi.

Tafsir:

Alloh taolo Muso alayhissalomni o‘z mo‘jizalari bilan Fir’avn, uning vaziri Homon va boyligi bilan kibrga berilgan Qorunga yubordi. Ular Musoning da’vatini eshitishlari bilanoq, uning mo‘jizalarini (masalan, asosining ajdahoga aylanishini) sehr deb atashdi va uning “Men Allohning rasuliman” degan so‘zini yolg‘on deb hisoblashdi. Ular o‘zlarining kibrlari va dunyoviy hokimiyatlariga berilib, haqiqatni tan olishdan bosh tortdilar. Ular Musoni “sehrgar va yolg‘onchi” deb atash bilan, uning da’vatini bekor qilishni va odamlarni undan qaytarishni maqsad qilishdi. Bu uchovining alohida zikr qilinishi, ularning kufrda eng peshqadam va eng mashhur shaxslar ekanligiga ishoradir.

Foydalar va saboqlar:

• Bu oyatdan o‘rganamizki, haqiqatni inkor etuvchilar va kibrga berilganlar, hatto eng aniq mo‘jizalarni ko‘rsalar ham, o‘zlarining noto‘g‘ri yo‘llarini oqlash uchun haqni yolg‘on va sehr deb atashga urinadilar. Bu, musulmonlarga sabr va matonatni o‘rgatadi — haq yo‘lida dushmanlarning ayblovlari va tuhmatlariga qaramay, o‘z da’vatlarini davom ettirishlari kerak.
• Shuningdek, bu oyat moddiy boylik va hokimiyatning insonni haqdan qanchalik uzoqlashtirishi mumkinligini ko‘rsatadi. Qorunning boyligi, Homonning vazirligi va Fir’avnning shohligi ularni Allohning rahmatidan mahrum qildi. Musulmon kishi uchun eng katta boylik — imon va Allohga bo‘lgan ishonchdir.
• Yana bir saboq: Payg‘ambarlar va ulamolarga nisbatan qilingan yolg‘on ayblovlar yangi narsa emas. Bu oyat mo‘minlarga tasalli beradi — agar ular haq yo‘lda bo‘lsalar, Allohning yordami ular bilan birgadir, xuddi Muso alayhissalomga yordam berganidek.