Surja Ghafir — Ajet 24

Kuptimet e fjalëve:

• Fir’avn: Mbreti i Egjiptit në kohën e Musait (paqja qoftë mbi të).
• Hamani: Ministri dhe këshilltari i Fir’avnit.
• Karuni: Pasaniku i madh që zotëronte thesare të shumta, një nga njerëzit më të njohur të Fir’avnit.
• Sahir: Magjistar, ai që praktikon magjinë.
• Kadhdhab: Gënjeshtar i madh, ai që thotë të pavërteta.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se e dërgoi Musain (paqja qoftë mbi të) me mrekulli dhe prova të qarta te tre persona kryesorë të kohës së tij: te Fir’avni, sundimtari i Egjiptit, te Hamani, ministri i tij, dhe te Karuni, pasaniku i madh. Por ata, nga mendjemadhësia dhe refuzimi i së vërtetës, nuk e pranuan mesazhin e tij dhe thanë për të: "Ky është magjistar dhe gënjeshtar i madh." Ata e quajtën magjistar për shkak të mrekullisë së shkopit që u shndërrua në gjarpër, dhe e quajtën gënjeshtar për shkak të pretendimit të tij se ishte i dërguar nga Zoti. Përmendja e Hamanit dhe Karunit së bashku me Fir’avnin tregon pozitën e tyre të lartë në mohim dhe se ata ishin udhëheqësit më të njohur të kufrit në atë kohë, prandaj përmendja e tyre është një paralajmërim për rrezikun e tyre dhe për ndikimin e tyre te njerëzit.

Përfitimet nga ajete:

1. Mrekullitë e profetëve nuk janë magji; ato janë prova nga Allahu për të vërtetuar vërtetësinë e tyre, por mohuesit i quajnë ato magji për të larguar njerëzit nga e vërteta.
2. Pozita dhe pasuria nuk e mbrojnë njeriun nga dënimi i Allahut nëse ai mohon të vërtetën; Fir’avni me pushtetin e tij, Hamani me pozitën e tij dhe Karuni me pasurinë e tij, të gjithë u shkatërruan.
3. Refuzimi i së vërtetës dhe akuzimi i të dërguarve me gënjeshtër është sjellje e mohuesve të të gjitha kohërave, por fundi i tyre është humbja, ndërsa fundi i besimtarëve është fitorja.
4. Thirrja në Islam kërkon durim ndaj akuzave dhe fyerjeve, sepse profetët u akuzuan me magji dhe gënjeshtër, por ata vazhduan thirrjen e tyre deri në triumf.