Sura Ghafir — Werset 27

Znaczenie słów:

• ʿudhtu – szukałem schronienia, oddałem się pod opiekę.
• mutakabbir – pyszny, wyniosły, ten, który gardzi prawdą i ludźmi.
• lā yuʾminu bi-yawmi l-ḥisāb – nie wierzy w Dzień Rozrachunku, czyli Dzień Sądu Ostatecznego.

Tafsir (wyjaśnienie):

Mojżesz (niech pokój będzie z nim), gdy usłyszał groźby i zapowiedź zabójstwa ze strony faraona, odpowiedział z pełnym spokojem i ufnością w moc Allaha. Powiedział: „Ja szukam schronienia u mojego Pana i waszego Pana – przed każdym pysznym, który wynosi się nad prawdą, nie uznaje jedności Boga i nie wierzy w Dzień, w którym Allah rozliczy wszystkie stworzenia z ich uczynków”.

W ten sposób Mojżesz pokazał, że jego ochrona nie pochodzi od ludzi, ani od żadnych ziemskich potęg, lecz wyłącznie od Allaha – Stwórcy i Pana wszystkich światów. Zwracając się do faraona i jego dworu słowami „mój Pan i wasz Pan”, Mojżesz przypomniał im, że Allah jest Panem wszystkich ludzi, nawet tych, którzy Go odrzucają. Nie chodziło mu o zwykłą ucieczkę przed wrogiem, ale o całkowite powierzenie się Bogu, który jest jedynym Opiekunem i Obrońcą. Pycha faraona i jego wiara we własną potęgę nie miały żadnego znaczenia wobec wszechmocy Allaha.

Korzyści i nauki płynące z tej wersetu:

1. Ufność w Allaha jest największą siłą wierzącego – nawet gdy cała władza i potęga świata staje przeciwko nam, prawdziwy spokój i bezpieczeństwo pochodzą wyłącznie od Boga. Kto szuka schronienia u Allaha, ten nie potrzebuje niczego innego.
2. Pycha jest cechą, która oddala od wiary – wyniosłość i pogarda dla prawdy są sprzeczne z duchem islamu, który uczy pokory i poddania się Bogu. Pyszny człowiek nie wierzy w Dzień Sądu, bo nie chce się rozliczać ze swoich czynów.
3. Islam uczy odwagi i mądrości w obliczu wroga – Mojżesz nie uciekł w panice ani nie odpowiedział agresją, lecz z godnością i spokojem ogłosił swoją przynależność do Boga. To wzór dla każdego muzułmanina, jak stawiać czoła trudnościom.
4. Allah jest Panem wszystkich ludzi – nawet ci, którzy Go odrzucają, są pod Jego władzą i opieką. To przypomnienie, że żaden człowiek nie jest poza zasięgiem Bożej sprawiedliwości i miłosierdzia.
5. Wiara w Dzień Sądu jest fundamentem moralności – kto wierzy w rozliczenie przed Bogiem, ten żyje odpowiedzialnie, unika krzywdzenia innych i dąży do dobra. Ta wiara jest ochroną przed tyranią i niesprawiedliwością.