Surja Ghafir — Ajet 49

Kuptimet e fjalëve:

• خَزَنَةِ جَهَنَّمَ: rojet engjëllore të Xhehenemit, të cilët janë të ngarkuar me ndëshkimin e banorëve të tij.
• يُخَفِّفْ: të lehtësojë e të pakësojë.
• يَوْمًا: një ditë të vetme, pra një periudhë të shkurtër.

Tefsiri i Ajetit:

Kur vuajtja e zjarrit të Xhehenemit bëhet e padurueshme për banorët e tij, ata – si udhëheqësit jobesimtarë ashtu edhe pasuesit e tyre – i drejtohen engjëjve roje të Xhehenemit me lutje e përgjërim, duke u thënë: "Lutjuni Zotit tuaj për ne, që Ai të na lehtësojë një ditë të vetme nga dënimi i tmerrshëm që po vuajmë." Ata nuk kërkojnë lirim të plotë, por vetëm një pushim të shkurtër, që t’u jepet pak qetësi nga mundimi i pafund. Kjo tregon dëshpërimin e tyre të plotë dhe ndjenjën e pafuqisë së tyre, pasi e dinë se dënimi është i përjetshëm dhe nuk ka shpëtim prej tij. Ata i drejtohen engjëjve, sepse mendojnë se engjëjt kanë pozitë të lartë te Zoti dhe se lutja e tyre mund të pranohet, por më kot, sepse dënimi i tyre është i merituar dhe i pashmangshëm.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na bën të kuptojmë ashpërsinë e dënimit të Xhehenemit, ku banorët e tij kërkojnë vetëm një ditë lehtësim, por as kjo nuk u jepet.
2. Na mëson se pendimi dhe kthimi te Zoti duhet bërë në këtë jetë, para se të vijë dita kur pendimi nuk pranohet më.
3. Tregon se vuajtja e Xhehenemit është e vazhdueshme dhe se nuk ka asnjë rrugëdalje prej saj, prandaj duhet të jemi të kujdesshëm në veprimet tona.
4. Na nxit që të falënderojmë Zotin për mëshirën e Tij që na ka udhëzuar në rrugën e drejtë dhe të përfitojmë nga mundësia e jetës për të bërë vepra të mira.
5. Ajeti na kujton se lutja e të dënuarve në atë ditë nuk do t’u bëjë dobi, ndaj duhet të shfrytëzojmë lutjen në këtë botë, ku ajo ka efekt dhe pranohet.