Surja Ghafir — Ajet 50

Kuptimet e fjalëve:

• Rusulukum: të dërguarit tuaj.
• Bil-bejjinat: me argumente të qarta dhe prova bindëse.
• Dalal: humbje, zhdukje, kotësi.

Tefsiri i Ajetit:

Kur jobesimtarët në Xhehennem i luten rojtarëve të zjarrit që t’i luten Zotit t’u lehtësojë dënimin qoftë edhe për një ditë të vetme, rojtarët u përgjigjen atyre me qortim dhe qëllim të fortë: "A nuk ju erdhën të dërguarit tuaj me argumente të qarta dhe prova të padiskutueshme nga Zoti juaj?!" Jobesimtarët e pranojnë këtë të vërtetë dhe thonë: "Po, me të vërtetë na erdhën me argumente të qarta." Atëherë rojtarët u thonë atyre me tallje dhe përçmim: "Atëherë lutjuni ju vetë Zotit tuaj, sepse ne nuk ndërmjetësojmë për jobesimtarët dhe nuk lutemi për ta." Por lutja e tyre nuk është gjë tjetër veçse kotësi dhe humbje e plotë, sepse Allahu nuk e pranon lutjen e jobesimtarëve për shkak të mosbesimit të tyre, dhe ajo lutje nuk u sjell asnjë dobi.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dëshmia se argumenti i Allahut është vendosur mbi njerëzit nëpërmjet të dërguarve, dhe askush nuk mund të justifikohet para Allahut duke thënë se nuk e dinte të vërtetën.
2. Pranimi i jobesimtarëve se të dërguarit u erdhën me prova të qarta është dëshmi se ata ishin të padrejtë dhe kokëfortë në mosbesimin e tyre, dhe se ata e meritojnë dënimin.
3. Lutja e jobesimtarit është e kotë dhe e humbur, sepse kushti i pranimit të lutjes është besimi i sinqertë në Allahun dhe largimi nga mosbesimi.
4. Në këtë ajet ka një nxitje për besimtarët që ta shfrytëzojnë jetën e tyre në këtë botë duke u lutur Allahut me sinqeritet, sepse pas vdekjes nuk do të ketë asnjë mundësi për lutje që të pranohet.
5. Mësimi se ndërmjetësimi dhe ndihma për jobesimtarët në Ditën e Gjykimit është i pamundur, madje edhe engjëjt nuk ndërmjetësojnë për ta.