Surja Ghafir — Ajet 52

Kuptimet e fjalëve:

• مَعْذِرَتُهُمْ – justifikimet dhe arsyetimet e tyre që do t’i sjellin për t’u shpëtuar dënimit.
• اللَّعْنَةُ – mallkimi dhe largimi nga mëshira e Allahut.
• سُوءُ الدَّارِ – shtëpia e keqe, pra Xhehenemi me dënimin e tij të ashpër.

Tefsiri i Ajetit:

Në Ditën e Gjykimit, zullumqarëve – ata që i kanë bërë padrejtësi vetes së tyre me mosbesim dhe mëkate – nuk do t’u bëjë dobi asnjë justifikim që do të përpiqen ta paraqesin për të shpëtuar nga dënimi. Ata do të përpiqen të arsyetohen, por arsyetimet e tyre nuk do të pranohen, sepse kanë pasur mundësi të mjaftueshme në jetën e dynjasë për t’u penduar dhe për t’u kthyer te e vërteta, por nuk e bënë. Përkundrazi, ata vazhduan në kokëfortësinë dhe mohimin e tyre.

Për më tepër, ata do t’i presë mallkimi i Allahut – pra largimi nga mëshira e Tij – dhe do të kenë shtëpinë më të keqe në botën tjetër, e cila është Xhehenemi me vuajtjet e tij të dhimbshme dhe të pafundme. Kjo është ndëshkimi i drejtë për ata që i bënë padrejtësi vetes duke mohuar të dërguarit e Allahut dhe duke vazhduar në rrugën e gabuar.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson se dita e Gjykimit është ditë e drejtësisë absolute, ku asnjë justifikim i rremë nuk pranohet dhe asnjë padrejtësi nuk kalon pa u ndëshkuar.
2. Na bën të kuptojmë rëndësinë e pendimit në këtë jetë, sepse pas vdekjes nuk ka më mundësi për t’u kthyer dhe për të kërkuar falje.
3. Na nxit që të jemi të drejtë me veten tonë dhe me të tjerët, duke shmangur çdo formë zullumi, qoftë i vogël apo i madh.
4. Ajeti na kujton se mëshira e Allahut është e madhe, por ajo është për ata që e kërkojnë në kohën e duhur, para se të vijë dita kur pendimi nuk pranohet më.
5. Na bën të reflektojmë për pasojat e mosbindjes dhe kokëfortësisë, që të mos biem në të njëjtin gabim si zullumqarët.