Гафир сүрәсе — Аять 62

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «әфкә» — борып җибәрү, читкә авыштыру, хакыйкатьтән ялгыш юлга китү.

— «әна» — ничек, кайдан, ни рәвешле (гаҗәпләнү һәм шелтә мәгънәсендә).

— «тәүфәкүн» — сез борыласыз, читкә авышасыз.

Аять тәфсире:

Әйә, сезгә бу нигъмәтләрне бирүче, сезне тәрбияләүче Раббыгыз — әнә шул Аллаһтыр. Ул һәр нәрсәне — күкләрне, җирне, кешеләрне, хайваннарны, бөтен мәхлукатны — юктан бар итүче Халыктыр. Аныңнан башка һәрнәрсә — мәхлук, ягъни барлыкка китерелгән. Ә инде гыйбадәткә лаек булган зат — тик Аллаһның Үзе генә. Аның ширке, тиңдәше, охшашы юк. Ул — бердәнбер Илаһ.

Әгәр дә шулай икән, ни өчен сез хакыйкатьтән читкә борыласыз? Ничек инде сез, Аллаһның кодрәтен, берлеген күреп-белеп тә, Аны калдырып, үзегез ясаган сыннарга, ташларга, үле нәрсәләргә табынасыз? Бу — акылсызлык һәм туры юлдан язу. Сезнең бу гамәлегез — Аллаһның нигъмәтләрен инкяр итү һәм Аның берлегенә каршы чыгу.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһның һәр нәрсәне Халык итүче булуы — Аның бердәнбер Илаһ икәнлегенә иң зур дәлил. Чөнки барлыкны бар итүче генә гыйбадәткә лаек.
2. Кеше үзенең барлыкка килүе, сулышы, ризыгы, сәламәтлеге турында уйланса, Аллаһның кодрәтенә һәм рәхмәтенә инаныр.
3. Ширк — иң зур наданлык һәм акылсызлык, чөнки ул — файда да, зарар да китерә алмаган затларга табыну.
4. Бу аять кешене тәүхидкә, ягъни Аллаһны берләүгә чакыра һәм аңа шөкер итәргә өйрәтә.
5. Аллаһның нигъмәтләре безгә Аның мәхәббәтен күрсәтә, шуңа күрә без Аңа гына табынырга һәм Аның рәхмәтенә ышанырга тиешбез.