Surja Ghafir — Ajet 62

Kuptimet e fjalëve:

• تُؤْفَكُونَ: largoheni, shmangeni nga e vërteta.

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet fisnik na tregon se Allahu xh.sh. është Ai që ju ka dhuruar të gjitha të mirat dhe begatitë që i shijoni. Ai është Zoti juaj i vërtetë, Krijuesi i çdo gjëje që ekziston në këtë univers – asnjë krijesë nuk ka fuqi të krijojë asgjë, qoftë edhe më të vogëlën. Ai është i Vetmi që meriton adhurim, sepse nuk ka zot tjetër përveç Tij. Të gjitha cilësitë e përsosura i takojnë vetëm Atij, dhe asnjë nuk është i barabartë me Të.

Pas gjithë këtyre argumenteve të qarta dhe provave bindëse që tregojnë për madhështinë e Tij, lind pyetja: si është e mundur që ju largoheni nga adhurimi i Allahut dhe i drejtoheni idhujve dhe zotave të rremë që nuk posedojnë as dobi as dëm për ju? Ata nuk krijojnë asgjë, nuk japin asnjë të mirë dhe nuk mund t'ju mbrojnë nga asnjë e keqe. A nuk ju mjafton arsyeja juaj për të dalluar të vërtetën nga e kota?

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njohja e Allahut si Krijues i vetëm i çdo gjëje është themeli i besimit të vërtetë, sepse Ai që krijon është i vetmi që meriton adhurim.
2. Të gjitha begatitë që gëzojmë në jetë janë dhuratë nga Allahu, prandaj duhet t'i jemi mirënjohës Atij dhe ta adhurojmë vetëm Atë.
3. Ajeti na bën thirrje që ta përdorim mendjen dhe logjikën për të dalluar të vërtetën nga e rreme, sepse argumentet e ekzistencës së Allahut janë të qarta dhe të dukshme.
4. Largimi nga adhurimi i Allahut pasi janë kuptuar provat është një padrejtësi e madhe ndaj vetes, prandaj njeriu duhet të nxitojë drejt besimit të pastër.
5. Islami na mëson se liria e vërtetë është liria nga robëria ndaj krijesave dhe dëshirave, duke u robëruar vetëm ndaj Krijuesit të Gjithëfuqishëm.