Suurah Ghaafir — Aayad 62

Macnada Erayada:

• Tu'afkuun (تُؤْفَكُونَ): Waxaa loola jeedaa "jaajinta" ama "ka leexinta" – yaa laydinka leexinayaa xaqa iyo toosnimada, waxaana loo jeedinayaa beenta iyo baadilka.

Tafsiirka:

Allaah (subhaanahu watacaalaa) wuxuu ku sheegayaa inuu yahay Rabbigaaga, kaaga abuuray, isagaana kugu mannaystay nimcooyin badan oo aad ku sugantahay. Isagaa abuuray wax kasta – samada, dhulka, dadka, malaa'igta, jinniga, xayawaanka, dhirta iyo wax kasta oo jira. Ma jiro abuure kale oo wax abuura, mana jiro wax caabudid muta oo ka soo hadhay Isaga. Caabudidda waxa kale waa baadil iyo been, maxaa yeelay wax kasta oo la caabudo oo Allaah ka soo hadhay waa uun mid la abuuray, oo aan waxba kuu tarayn.

Haddaba, haddii ay caddeeyeen oo ay muuqdeen calaamooyinka iyo caddaynta Allaah ee ku teedsan abuurkiisa, sidee bay u leexanayaan dadku xaqa, oo u jeedsanayaan caabudidda sanamyada iyo shayga aan waxba tarayn? Tani waa yaab iyo la yaab, maxaa yeelay caqligu wuxuu farayaa in la caabudo Kan abuuray, ee aan la caabudin kan la abuuray.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Iskaashiga iyo weynida Allaah: Aayaddan waxay nagu xoojinaysaa inaan ogaanno in Allaah uun yahay abuuraha wax kasta, isagaana uun muta caabudidda. Tani waxay nagu dhiirigelinaysaa inaan ku tiirsanaanno Isaga uun, oonaan ka cabsanayn wax kale.
2. Nimcada abuurista: Marka aan fikirno abuurista samada iyo dhulka iyo nafteena, waxay nagu kordhinaysaa mahadnaqa iyo shukriga Allaah, waxayna nagu xoojinaysaa inaan u adeegno si fiican.
3. Digtoonaanta ka leexashada xaqa: Aayaddu waxay noo digniinaysaa inaan ka fogaanno leexashada xaqa, oo aanan u jeedsan waxa Allaah ka soo hadhay, maxaa yeelay leexashadaasi waa khasaaro weyn.
4. Jaceylka iyo cibaadada: Waxay nagu boorrinaysaa inaan ku dhegnahay cibaadada Allaah oo keliya, oo aanan la wadaajin cibaadada wax kale, maxaa yeelay Isagaa wax kasta abuuray, isagaana uun noo tarikara.