سوره غافر — آیه 62

معانی کلمات:

• تُؤْفَكُونَ: منحرف و برگردانده میشوید؛ یعنی از راه حق به باطل منحرف میشوید.

تفسیر آیه:

آن خدایی که شما را غرق در نعمتهای خود کرده و این همه احسان به شما نموده، پروردگار شماست؛ همان کسی که آفریننده همه چیز است و هیچ موجودی بدون اراده و مشیت او به وجود نیامده است. هیچ معبودی بهحق جز او نیست و هیچ کس شایسته پرستش و عبادت نیست مگر ذات پاک او. پس با این حال، چگونه شما از راه حق منحرف میشوید و به جای عبادت او، به سراغ بتها و معبودهای دروغین میروید که هیچ سود و زیانی برای شما ندارند؟ با اینکه دلایل روشن و براهین واضح بر یگانگی او اقامه شده و عقل و فطرت نیز بر این حقیقت گواهی میدهد، باز هم از عبادت او رویگردان میشوید و به شرک و بتپرستی گرفتار میآیید؟ این انحراف و بیراهه رفتن شما بسیار شگفتآور و عجیب است.

فواید و پیامهای آیه:

1. شناخت خداوند بهعنوان خالق همه موجودات، نخستین گام در مسیر بندگی و ایمان است؛ کسی که آفریننده همه چیز است، تنها او شایسته عبادت و پرستش است.
2. نعمتهای الهی نشانههای روشنی بر وجود و یگانگی اوست؛ هر که در آفریدههای خداوند با دقت بنگرد، به عظمت و قدرت خالق پی میبرد.
3. انحراف از توحید و گرایش به شرک، امری غیرمنطقی و برخلاف فطرت سالم انسانی است؛ چرا که هیچ عاقلی پس از شناخت خالق حقیقی، به سراغ موجودی ناتوان و بیارزش نمیرود.
4. این آیه ما را به شکرگزاری از نعمتهای بیپایان الهی دعوت میکند و هشدار میدهد که ناسپاسی و کفران نعمت، انسان را به گمراهی و سقوط میکشاند.
5. محبت به خداوند و دلبستگی به او، انسان را از وابستگی به غیر او بازمیدارد و آرامش حقیقی را در دل او ایجاد میکند؛ چرا که تنها یاد خداوند دلهای مؤمنان را مطمئن میسازد.