سوره غافر — آیه 64

معانی کلمات:

• قراراً: محل سکون و آرامش، جایی که انسان در آن ثابت و مستقر شود.
• بناءً: بنا و ساختمان، سقفی محکم و برافراشته.
• صوّرکم: شما را شکل و صورت بخشید.
• أحسن صورکم: بهترین و نیکوترین شکل را به شما عطا کرد.
• الطیبات: روزیهای پاکیزه و حلال و لذیذ.
• تبارک: بزرگ و پربرکت است، خیر و برکتش فراوان است.

تفسیر آیه:

خداوند متعال همان کسی است که زمین را برای شما محل سکون و آرامش قرار داد تا بر روی آن زندگی کنید و استقرار یابید، و آسمان را همچون سقفی محکم و استوار بر فراز شما بنا نهاد که از سقوط باز داشته شده است. او شما را در رحم مادران تصویرگری کرد و زیباترین و کاملترین شکل را به شما بخشید، به گونهای که در خلقت شما هیچ نقص و کاستی نیست. سپس از روزیهای پاکیزه، حلال و گوارا به شما عطا کرد تا از آنها بهرهمند شوید. آن خدایی که این همه نعمتهای بزرگ را به شما ارزانی داشته، پروردگار شماست. پس بزرگ و پربرکت است خدایی که پروردگار همه جهانیان است و هیچ معبود و خدایی جز او نیست.

فواید و پیامهای آیه:

1. شناخت نعمتهای خداوند، راهی برای شناخت خود اوست؛ هرچه بیشتر در آفرینش زمین، آسمان و خلقت خود تأمل کنیم، به عظمت و قدرت خالق پی میبریم.
2. خداوند نه تنها خالق است، بلکه ربّ و پرورشدهنده است؛ او تمام نیازهای مادی و معنوی بندگانش را تأمین میکند.
3. زیبایی و نظم در آفرینش انسان، نشانه حکمت و علم بینهایت خداوند است و ما را به شکرگزاری دعوت میکند.
4. روزی حلال و پاکیزه، نعمتی بزرگ است که باید قدر آن را بدانیم و از آن در راه رضای خدا استفاده کنیم.
5. این آیه محبت خدا را در دل زنده میکند؛ خدایی که این چنین مهربانانه همه چیز را برای آسایش ما فراهم کرده، شایسته عبادت و بندگی خالصانه است.