سوره فصلت — آیه 13

معانی کلمات:

• أَعْرَضُوا: روی گرداندن و اعراض کردن از حق و حقیقت.
• أَنذَرْتُكُمْ: شما را ترساندم و بیم دادم.
• صَاعِقَةً: عذاب هلاککننده و نابودکننده؛ در اینجا به معنای عذابی است که مانند صاعقه، همهچیز را در هم میکوبد و نابود میسازد.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! اگر این مشرکان و کافران، پس از آنکه حق برایشان روشن شد و دلایل و نشانههای روشن را دیدند، باز هم از پذیرش ایمان روی گرداندند و به دعوت تو پشت کردند، به آنها بگو: من شما را به عذابی هولناک و نابودکننده بیم میدهم؛ عذابی همانند عذابی که بر قوم عاد و قوم ثمود نازل شد. آنان نیز با اینکه پیامبرانشان را با معجزات روشن فرستاده بودیم، کفر ورزیدند و از فرمان پروردگارشان سرپیچی کردند و پیامبرانشان را تکذیب نمودند؛ در نتیجه، عذاب الهی آنان را فرو گرفت و ریشهکنشان کرد. ای پیامبر! تو نیز به این کافران بگو که اگر بر اعراض و تکذیب خود باقی بمانند، عذابی همانند عذاب آن اقوام در انتظارشان خواهد بود؛ بهویژه که آنان در سفرهای خود به شام، از کنار ویرانههای این اقوام عبور میکنند و آثار هلاکتشان را به چشم میبینند، پس باید عبرت بگیرند.

فواید و پیامهای آیه:

• اعراض و رویگردانی از حق پس از روشن شدن حقیقت، انسان را مستحق عذاب الهی میسازد و هیچ عذری برای او باقی نمیماند.
• سنت الهی بر این جاری است که تکذیبکنندگان پیامبران را به عذابی سخت و نابودکننده گرفتار سازد؛ پس هیچکس نباید خود را از این سنت الهی ایمن بداند.
• تاریخ گذشتگان و سرنوشت شوم تکذیبکنندگان، بهترین درس عبرت برای انسانهاست؛ کسانی که با دیدن آثار عذاب اقوام پیشین، باز هم راه آنان را در پیش بگیرند، سزاوار سرزنش و عذاباند.
• پیامبران الهی همواره با مهربانی و دلسوزی، امت خود را از عواقب کفر و گناه بیم میدهند و این انذار، نشانه رحمت الهی و لطف او به بندگان است تا پیش از فرا رسیدن عذاب، به سوی ایمان و رستگاری بازگردند.