سوره فصلت — آیه 27

معانی کلمات:

• فَلَنُذِیقَنَّ: قطعاً خواهیم چشانید (یعنی عذاب را به آنان میچشانیم).
• عَذَابًا شَدِیدًا: عذابی سخت و دردناک.
• وَلَنَجْزِیَنَّهُمْ: و قطعاً پاداش خواهیم داد به آنان.
• أَسْوَأَ الَّذِی کَانُوا یَعْمَلُونَ: بدترین و زشتترین عملی که انجام میدادند (یعنی جزای بدترین اعمالشان را به آنان میدهیم).

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از آنکه از گفتار کفرآمیز مشرکان و تکذیب آنان سخن گفت، اینجا وعدهٔ عذاب حتمی به آنان میدهد و میفرماید: سوگند به ذات خودم که قطعاً به کسانی که کفر ورزیدند و پیامبران را تکذیب کردند، عذابی سخت و شدید در دنیا و آخرت میچشانیم. این عذاب، هم در دنیا با شکست و خواری و هم در آخرت با آتش سوزان خواهد بود. سپس میفرماید که آنان را به بدترین و زشتترین اعمالشان کیفر خواهیم داد؛ یعنی جزای اعمال زشت و پلیدی که مرتکب میشدند، از شرک و کفر و گناهان بزرگ، به آنان داده خواهد شد و این پاداش اعمال خودشان است، نه ستمی از جانب خداوند. به عبارت دیگر، خداوند عادل است و هر کس را به اندازهٔ اعمالش سزا میدهد، و کافران به سبب بدترین کارهایشان، بدترین عذاب را خواهند دید.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که خداوند هرگز اعمال بندگان را بیپاسخ نمیگذارد و عدالت او اقتضا میکند که بدکاران به سزای اعمالشان برسند.
• کفر و تکذیب پیامبران، سنگینترین گناهان است و سختترین عذاب را در پی دارد؛ پس انسان باید از این گناه بزرگ بپرهیزد.
• عدالت الهی مژدهٔ دلگرمکنندهای برای مؤمنان است که بدانند ظالمان و کافران هرگز از کیفر الهی نمیگریزند و روزی فرا میرسد که حق آنان از ظالمان گرفته میشود.
• این آیه انسان را به تفکر در عاقبت کارهایش دعوت میکند تا بداند هر عملی، نیک یا بد، نتیجهٔ خود را خواهد دید و هیچ کاری در این جهان بیحساب نیست.
• یادآوری عذاب الهی، انگیزهای برای بازگشت به سوی خدا و ترک گناهان است و مؤمن را به شکرگزاری از نعمت هدایت و ایمان وا میدارد.