Σούρα Φουσιλάτ — Στίχος 45

Δε λέγεται σε σένα (ω, Προφήτη, από τους άπιστους) παρά μόνο ό,τι ειπώθηκε (από τα προηγούμενα άπιστα έθνη) στους Αγγελιαφόρους πριν από σένα. (Γι' αυτό δείξε υπομονή σε ό,τι λένε), πράγματι, ο Κύριός σου είναι Αυτός που έχει συγχώρεση (για όποιον στρέφεται με μεταμέλεια προς Αυτόν), και έχει σκληρή τιμωρία (για όποιον επιμένει στην απιστία του).

Αν το είχαμε κάνει το Κορ’άν σε μία ξένη γλώσσα (και όχι στα Αραβικά), θα έλεγαν (οι άπιστοι από το λαό σου, ω, Προφήτη): «Εξηγούνται τα Εδάφιά του (για να τα καταλάβουμε); Είναι δυνατόν αυτό (το βιβλίο) να είναι σε μία ξένη γλώσσα, ενώ αυτός (ο Αγγελιαφόρος) είναι ένας Άραβας;» Πες: «Αυτό (το Κορ’άν) είναι μία καθοδήγηση και θεραπεία για όσους πιστεύουν. Αλλά όσο γι' αυτούς που δεν πιστεύουν, υπάρχει μία κώφωση στα αυτιά τους, και αυτό (το Κορ’άν) έχει πάνω τους (και στις καρδιές τους) μία τύφλωση (και έτσι δεν μπορούν να καθοδηγηθούν μέσω αυτού, ούτε να δουν τις αποδείξεις του). Εκείνοι είναι σαν να τους καλεί κάποιος από μακρινό μέρος (και έτσι ούτε τον ακούν, ούτε του απαντούν).»

Όποιος κάνει ενάρετες πράξεις, θα είναι προς το όφελός του, ενώ όποιος διαπράττει το κακό, θα είναι εις βάρος του. Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) δεν αδικεί ποτέ τους δούλους Του.

Σ' Αυτόν (και μόνο) ανήκει η γνώση της Ώρας. Κανένας καρπός δε βγαίνει από το φλοιό του, και κανένα θηλυκό δεν κυοφορεί ή γεννά παρά μόνο με τη γνώση Του. Την Ημέρα που θα τους καλέσει (τους άπιστους): «Πού είναι οι (υποτιθέμενοι) εταίροι Μου (που τους αποδίδατε σε Εμένα ως εταίρους στη λατρεία);» (Οι άπιστοι) θα πουν: «Δηλώνουμε ενώπιόν Σου ότι κανείς από μας (τώρα) δε μαρτυρά κάτι τέτοιο.»