Sura Fussilat — Werset 45

Znaczenie wybranych słów:

• Ātajnā – daliśmy, obdarzyliśmy.
• Fachtulifa fīh – i powstało w nim (względem niego) rozdźwięk; jedni uwierzyli, inni zaprzeczyli.
• Kalimah sabaqat – słowo, które już wcześniej zostało postanowione (obietnica Boża).
• Laquḍiya baynahum – zostałoby rozstrzygnięte między nimi (osądzone).
• Murīb – wywołujące niepokój, siejące zwątpienie, wprawiające w podejrzliwość.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Zaprawdę, obdarzyliśmy Mojżesza (Musę) – niech będzie z nim pokój – Księgą, czyli Torą, tak jak obdarzyliśmy ciebie, o Proroku, Koranem. Jednakże i wcześniejsze narody nie były jednomyślne wobec objawienia: część z nich uwierzyła w nie, a część odrzuciła je i zaprzeczyła. Podobnie stało się z Koranem – twoi ludzie również podzielili się na wierzących i zaprzeczających.

Gdyby nie wcześniejsze postanowienie twojego Pana, że rozstrzygnie między ludźmi w Dniu Sądu Ostatecznym, to już teraz zostałoby wydane wyrokowanie między nimi – zaprzeczający zostałby zniszczony, a wierzący ocalony. Jednakże Bóg odroczył karę do wyznaczonego czasu, którym jest Dzień Zmartwychwstania.

Zaprawdę, ci, którzy nie wierzą, trwają w zwątpieniu względem Koranu – zwątpieniu głębokim, które napełnia ich serca niepokojem i podejrzliwością. Nie są pewni jego prawdziwości, a ich wahanie i zamęt tylko się pogłębiają.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Prawo Boże w dziejach jest niezmienne – zarówno Tora, jak i Koran są objawieniem od Boga, a ludzie w każdej epoce mają wolną wolę, by przyjąć lub odrzucić prawdę. To Bóg pozostaje Sędzią, który rozstrzygnie wszelkie spory w Dniu Ostatecznym.
2. Cierpliwość i sprawiedliwość Boga – Bóg nie spieszy się z karą dla zaprzeczających, lecz daje im czas, aby mogli się opamiętać i nawrócić. To przejaw Jego miłosierdzia i mądrości.
3. Pewność objawienia – zwątpienie i niepokój, które towarzyszą odrzucającym prawdę, są naturalną konsekwencją ich postawy. Natomiast wiara daje sercu spokój i pewność, ponieważ opiera się na jasnych dowodach i Bożym prowadzeniu.
4. Pocieszenie dla wierzących – gdy widzimy, że ludzie odrzucają prawdę, nie powinniśmy tracić nadziei ani się załamywać. Historia Mojżesza uczy nas, że każdy prorok spotykał się z oporem, ale ostateczne zwycięstwo należy do Boga i Jego sprawiedliwości.
5. Zachęta do refleksji – werset ten skłania do zastanowienia się nad własną postawą wobec objawienia. Czy jesteśmy jak ci, którzy przyjmują prawdę z pokorą, czy jak ci, którzy trwają w zwątpieniu i niepokoju?